چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی درمان هیجان مدار بر همدلی زناشویی و خودارزشمندی در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی بود طرح پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه بود جامعه آماری، شامل کلیه زنان با تجربه خیانت زناشویی شهرستان مسجدسلیمان در سال ۱۴۰۴ بود که از بین آن ها نمونه ای به حجم ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند و با توجه به ملاک های ورود به پژوهش انتخاب شد و سپس به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره، گروه آزمایش ۱۵ نفر و گروه گواه ۱۵ نفر گمارده شدند در ابتدا همه آزمودنی های دو گروه آزمایش و گواه مقیاس همدلی زناشویی جولیف و فارینگتون ۲۰۰۶ و پرسشنامه خودارزشمندی کروکر و همکاران ۲۰۰۳ را به عنوان پیش آزمون تکمیل نمودند سپس اعضای گروه آزمایش به شیوه گروهی مداخله درمانی هیجان مدار را به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای و هر هفته ۱ جلسه دریافت کردند؛ درحالی که اعضای گروه گواه کنترل در لیست انتظار قرار گرفتند و هیچ مداخله ای را دریافت نکردند بعد از اتمام مداخله درمانی و فرایند اجرای پژوهش، مجددا اعضای هر ۲ گروه گروه آزمایش و گروه گواه ابزارهای پژوهش را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند و در نهایت نتایج به دست آمده در مرحله ی پیش آزمون و پس آزمون به طور کلی جمع آوری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره استفاده گردید نتایج نشان داد که درمان هیجان مدار به طور معناداری بر همدلی زناشویی و خودارزشمندی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی موثر بوده است ۰۱/۰>p با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که از طریق اجرای درمان هیجان مدار و فنون و مهارت های به کار رفته در آن می توان برای بهبود همدلی زناشویی و خودارزشمندی زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی بهره برد
کلیدواژهها
نویسندگان
حمیده کریمی
کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه پیام نور، مرکز سنندج، سنندج، ایران
اسدالله ویسی
استادیار گروه مشاوره، دانشگاه پیام نور، مرکز سنندج، سنندج، ایران
شیوه ارجاع
کریمی، حمیده و ویسی، اسدالله،1404،اثربخشی درمان هیجان مدار بر همدلی زناشویی و خودارزشمندی در زنان آسیب دیده از خیانت زناشویی،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان