چکیده مقاله
اصلی ترین ملاک اختلال اضطراب فراگیر عامل نگرانی و پریشانی می باشد، لذا با استفاده از درمان شناختی و محتوای شناختی جلسات درمانی و رفتاری و تغییر ادراکی بیماران سبک پردازش آنها تغییر می کند پژوهش حاضر با هدف تعیین بررسی اثربخشی جلسات رفتار درمانی شناختی بر افکار ارجاعی و تحمل پریشانی نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت این پژوهش به شیوه ی نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد جامعه آماری پژوهش حاضر شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۴ در شهر تهران بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۴۰ نوجوان به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر گمارده شدند ابزار پژوهش شامل پرسشنامه افکار ارجاعی اهرینگ و همکاران ۲۰۱۱ ، پرسشنامه تحمل پریشانی سیمونز و گاهر ۲۰۰۵ ، پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر GADQ اسپیتزر و همکاران ۲۰۰۶ بود برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری MANCOVA استفاده شده است یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در کاهش افکار ارجاعی و افزایش تحمل و ظرفیت پریشانی در نوجوانان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر تهران موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قاجانزاده، مریم و غفارفرجی، سارا و پورگلی، ساناز و خدارحمی، فاطمه و پورمحمدقوچانی، کامران،1404،بررسی اثربخشی جلسات رفتار درمانی شناختی بر افکار ارجاعی و تحمل پریشانی نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان