چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری برتنظیم هیجان و سبک های حل مساله نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر انجام گرفت این پژوهش به شیوه ی نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پس آزمون اجرا شد جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر مراجعه کننده به ۷ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۳ شهر اصفهان بودند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس ۴۰ نوجوان به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفر گمارده شدند ابزارپژوهش شامل پرسشنامه تنظیم هیجان گارنفسکی ،کرایج و اسپینهاون ۲۰۰۲ ، پرسشنامه سبک های حل مساله کسیدی و لانگ ۱۹۹۶ و پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر GADQ اسپیتزر و همکاران ۲۰۰۶ ، بود برای تحلیل داده ها از آزمون آماری تحلیل کوواریانس چند متغیری MANCOVA استفاده شده است یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در افزایش استفاده از راهبرد مثبت تنظیم هیجان وبهبود سبک های حل مساله نوجوانان دختر دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهراصفهان موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارعی، فاطمه و قائدی، شقایق،1403،اثر بخشی آموزش درمان شناختی رفتاری برتنظیم هیجان و سبک های حل مساله نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403