چکیده مقاله
مقدمه : اختلال وسواس فکری عملی OCD یک وضعیت نامطلوب برای سلامت روان است که افراد را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد و باعث ناراحتی و اختلال قابل توجهی در زندگی روزمره آنها می شود هدف: هدف از انجام این پژوهش ، بررسی پیش بینی شدت علائم اختلال وسواس فکری عملی بر اساس تجربیات آسیب زای دوران کودکی با در نظر گرفتن نقش میانجی خودانتقادی بود روش اجرای تحقیق : طرح پژوهش ، توصیفی و از نوع همبستگی بود جامعه آماری شامل بزرگسالان گروه سنی ۳۵ تا ۴۰ ساله مبتلا به اختلال وسواس فکری عملی بود که به مراکز مشاوره شهر تهران در شش ماهه اول سال ۱۴۰۳ مراجعه کردهاند و با روش نمونه گیری در دسترس داوطلبانه و با توجه به فرمول کلاین ، حجم نمونه ۲۶۰ نفر معیارهای ورود به پژوهش : ابتلا به اختلال وسواس فکری عملی و تشخیص گذاری توسط متخصص ، تمایل به شرکت در پژوهش ، قرار داشتن در بازه سنی ۳۵ تا ۴۰ سال در نظر گرفته شد به منظور جمع آوری دادهها، از مقیاس وسواس فکری عملی پادوآ ۱۹۸۸ ، پرسشنامه ترومای دوران کودکی برنستاین ۲۰۰۳ و مقیاس سطوح خودانتقادی تامسون و زوروف ۲۰۰۴ استفاده شد نتایج : یافته ها از طریق تحلیل مسیر نشان داد که تجربیات آسیب زای دوران کودکی با نقش میانجی خود انتقادی بر وسواس فکری عملی افراد اثر غیر مستقیم و معناداری داشته است مبنی بر اینکه میزان ضریب استاندارد این رابطه ۲۰۵/۰ با معناداری ۰۱۲/۰ است که در سطح خطای ۰۵/۰ معنادار می باشد بحث و نتیجه گیری : در نتیجه می توان بیان کرد که با افزایش تجربیات آسیب زای دوران کودکی و افزایش خود انتقادی در پی آن میزان وسواس فکری عملی نیز افزایش می یابد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اعد کاظمی، معصومه و یکانی، مهتاب،1403،پیش بینی شدت علائم اختلال وسواس فکری - عملی بر اساس تجربیات آسیب زای دوران کودکی با در نظر گرفتن نقش میانجی خودانتقادی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403