چکیده مقاله
این تحقیق به منظور تعیین اثر بخشی طرحواره درمانی بر ناگویی هیجان و طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان افسرده مراجعه کننده به کیلینیک های روانشناسی صورت گرفت جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه زنان مراجعه کننده به کلنیک های مشاوره ناحیه ۵ شهر تهران ۴۲ کلنیک دولتی و غیردولتی که از بین مناطق ۲۲گانه شهر تهران به صورت تصادفی انتخاب شد در نیمسال دوم سال ۱۴۰۲ می باشند جهت تعیین نمونه با توجه به جامعه افراد ۲۵ ۴۵ سال که نمرات پرسشنامه افسردگی بک ، را توسط روان پزشک دریافت نمودند و تشخیص افسرده دریافت کردند به صورت هدفمند انتخاب و سپس پرسشنامه ناگویی هیجان و طرحواره ناسازگار اولیه بر روی آن ها اجرا شد از بین آن ها ۳۰ نفر به صورت تصادفی انتخاب و سپس با همین روش به دو گروه ۱۵ نفره آزمایش و گواه گمارده شدند و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو ۱۹۹۷ و پرسشنامه طرحواره ناسازگار اولیه یانگ فرم کوتاه بر روی آن ها اجرا شد سپس گروه آزمایش مداخله به مدت ۱۰ جلسه ، هفته ای دوبار، هر جلسه ۱ ساعت ، پروتکل طرحواره درمانی یانگ و همکاران ۲۰۱۱ را دریافت نمودند و گروه کنترل هیچ مداخله ای را دریافت ننمود و سپس پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات، تحلیل کوواریانس چند متغیره به کار رفت و نتایج نشان داد که بین میانگین های پس آزمون در گروه آزمایشی و کنترل از لحاظ ناگویی هیجان و طرحواره های ناسازگار اولیه تفاوت آماری معنی داری وجود دارد نتیجه گیری : نتایج نشان داد که طرحواره درمانی بر تمامی متغیرهای وابسته تاثیرگذار بوده است و بیشترین تاثیر آن بر متغیر طرحواره های ناسازگار اولیه بوده است
کلیدواژهها
نویسندگان
نسیم حسن زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد، روانشناسی شخصیت، دانشگاه واحد علوم تحقیقات، تهران، ایرا ن
حسین عباسیان
دانشیار، گروه آموزشی مدیریت آموزشی، هیات علمی دانشگاه خوارزمی، ایران
شیوه ارجاع
�سن زاده، نسیم و عباسیان، حسین،1403،اثر بخشی طرحواره درمانی بر ناگویی هیجان و طرحواره های ناسازگار اولیه در زنان افسرده مراجعه کننده به کیلینیک های روانشناسی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403