چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش خودشفابخشی بر نشخوار خشم و نشانه های اضطراب اجتماعی دختران نوجوان بدسرپرست و بی سرپرست شهر بابل انجام شد روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری شامل کلیه دختران بد سرپرست و بی سرپرست تحت پوشش انجمن خیریه تبسم مه چهرگان دارای نشانه های اضطراب اجتماعی در سال ۱۴۰۳ بودند که تعداد ۳۰ نفر از آنها به عنوان نمونه آماری ، به روش نمونه گیری در دسترس و براساس ملاک های ورود تحقیق ، انتخاب شدند سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل هر کدام ۱۵ نفر جایگزین شدند ابزارهای اندازهگیری مورد استفاده شامل پرسشنامه های نشخوار خشم سوخودولوسکی و همکاران ۲۰۰۱ و اضطراب اجتماعی کانور و همکاران ۲۰۰۰ بود برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده و روشهای آمار توصیفی میانگین و انحراف معیار و تحلیل کوواریانس و بررسی فرضیه های تحقیق با سطح اطمینان ۰۵ ۰α= و ۰۱ ۰α= آماراستنباطی از نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ استفاده گردید نتایج حاصله نشان داد که در سطح ۰۱/۰ P< اهمیت آموزش خودشفابخشی موجب کاهش نشخوار خشم و اضطراب اجتماعی در دختران نوجوان بدسرپرست و بی سرپرست شده است بنابراین در کل می توان نتیجه گرفت از آموزش خودشفابخشی برای کاهش نشخوار خشم و اضطراب اجتماعی در دختران نوجوان بدسرپرست و بی سرپرست می توان جهت بهبود موقعیت اجتماعی این افراد در جامعه می توان استفاده کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
سیده علیا عمادیان
استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاداسلامی، ساری، ایرا ن
رزیتا فراشی زاده جلودار
محقق و دانشجو رشته روان شناسی بالینی–روانشناس بالینی موسسات روانشناسی گام طلایی و بهار نو
آرزو فرزادمنش
تحلیل گر و دانش آموخته کارشناس یارشد رشته آمارریاضی –رئیس اداره آموزش دانشکده فناوری های نوین دانشگاه علم و صنعت ایرا ن
شیوه ارجاع
�مادیان، سیده علیا و فراشی زاده جلودار، رزیتا و فرزادمنش، آرزو،1403،اثربخشی آموزش خودشفابخشی بر نشخوار خشم و نشانه های اضطراب اجتماعی دختران نوجوان بدسرپرست و بی سرپرست،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403