چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش شادکامی بر رفتارهای خودجرحی و پرخاشگری دانش آموزان پسر متوسطه دوم دارای شکست عاطفی در شهر اصفهان انجام شد روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه پایه های دهم ، یازدهم و دوازدهم ناحیه ۲ شهر اصفهان در سال تحصیلی ۴۰۳ ۱۴۰۲ بود از این جامعه دو مدرسه به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه ۱۵ نفری کنترل و آزمایش گمارده شدند ابزار گرد آوری اطلاعات پرسشنامه ضربه عشق روسه ۱۹۹۹ ، پرسشنامه پرخاشگری توسط باس و پری ۱۹۹۲ ، پرسشنامه رفتارها و کارکردهای خودجرحی خانی پور، ۱۳۹۳ و برنامه ی آموزش شادکامی فوردایس ، ۱۹۸۳؛ ترجمه لیاقتدار و همکاران، ۱۳۸۴ بود برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس چند متغیره در محیط نرم افزار SPSS استفاده شد نتایج پژوهش نشان داد که آموزش شادکامی بر رفتارهای خودجرحی و پرخاشگری دانش آموزان اثرگذار است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیمی کلیشادی، حسین و ناظمی، زینب و حسینی دستجردی، سیدحسن،1403،اثربخشی آموزش شادکامی بر رفتارهای خودجرحی و پرخاشگری دانش آموزان پسر متوسطه دوم دارای شکست عاطفی در شهر اصفهان،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403