اثربخشی رفتاردرمانی شناختی متمرکز بر واحد پردازهای بر تشویش ، پریشانی ذهنی و کیفیت خواب مادران دارای فرزند معلول جسمی - حرکتی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی رفتاردرمانی شناختی متمرکز بر واحد پردازهای بر تشویش ، پریشانی ذهنی و کیفیت خواب مادران دارای فرزند معلول جسمی حرکتی انجام شد این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل می باشد جامعه آماری شامل کلیه مادران دارای فرزند معلول جسمی حرکتی مشغول به تحصیل در سال ۱۴۰۲ ۱۴۰۱ در مدارس استثنایی ناحیه یک شهر مشهد بود که ۳۶ نفر با احتمال ریزش با توجه به ملاکهای ورود به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند برای گروه آزمایش جلسات رفتاردرمانی شناختی متمرکز بر واحد پردازهای ۱۲ جلسه ، هر جلسه ۶۰ دقیقه برگذار شد و افراد گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند برای جمع آوری دادهها از پرسشنامه های کیفیت خواب پترزبورگ ۱۹۸۹ ، تشویش پن استت زینبارگ و بارلو ۱۹۹۰ و پرسشنامه پریشانی ذهنی نولن هوکسما و مارو ۱۹۹۱ استفاده شد که قبل و بعد از مداخله توسط افراد هر دو گروه تکمیل شد دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS ۲۶ و تحلیل کوواریانس در سطح معنی داری ۰۵/۰P< تجزیه و تحلیل شدند نتایج پژوهش حاکی از آن بود که رفتاردرمانی شناختی متمرکز بر واحد پردازهای بر تشویش و پریشانی ذهنی مادران دارای فرزند معلول جسمی حرکتی موثر است ۰۵/۰ P< و بر کیفیت خواب تاثیر ندارد ۰۵/۰ P> بنابراین می توان برای بهبود تشویش و پریشانی ذهنی مادران دارای فرزند معلول جسمی حرکتی از رفتاردرمانی شناختی متمرکز بر واحد پردازهای بهره برد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

موناسادات شهیدی

دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی گرایش بالینی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند

فاطمه خاکشورشاندیز

استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد بیرجند

�هیدی، موناسادات و خاکشورشاندیز، فاطمه،1403،اثربخشی رفتاردرمانی شناختی متمرکز بر واحد پردازهای بر تشویش ، پریشانی ذهنی و کیفیت خواب مادران دارای فرزند معلول جسمی - حرکتی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403