اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاریبر نظم جویی شناختی هیجانی و خودکارآمدی بیماران بیماران مبتلا به افسردگی اساسی

چکیده مقاله

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاری بر نظم جویی شناختی هیجانی و خودکارآمدی بیماران بیماران مبتلا به افسردگی اساسی بود پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهشهای کاربردی و از لحاظ روش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون و پسآزمون است جامعه پژوهش شامل ۱۵۰ نوجوان دختر دارای اختلال افسردگی اساسی مراجعهکننده به ۵ کلینیک مشاوره و روانشناختی در سال ۱۴۰۳ در شهرمشهد بودند که از بین آن ها به صورت در دسترس ۴۰ نوجواندختر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی جایگزین در دو گروه آزمایش ۲۰ نفر و کنترل ۲۰ نفرانتخاب شدند ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه تنظ ی م شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران ، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و مادوکس، ۱۹۸۲ ، بود روش تحلیل اینپژوهش، تحل یل کوواری انس چند متغیری MANCOVA می باشد یافته ها نشان داد که آموزش درمان شناختی رفتاری در افزایش نظم جویی شناختی هیجانی و افزایش خودکارآمدی نوجوانان دارای اختلال اضطراب فراگیر در شهر مشهد موثر بوده است بنابراین پیشنهاد می شود درمان شناختی رفتاری برای افزایش توانایی افراد و بهبودهیجانات و عواطف و خودکارآمدی نوجوانان مبتلا به اختلال افسردگی اساسی در مواجهه با چالش ها و موقعیت های دشوار زندگی استفاده شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا براتی

کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد نیشابور

�راتی، زهرا،1404،اثربخشی آموزش درمان شناختی رفتاریبر نظم جویی شناختی هیجانی و خودکارآمدی بیماران بیماران مبتلا به افسردگی اساسی،بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و دومین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی20 فروردین 1404 · تهران