چکیده مقاله
اختلال استرس پس از سانحه PTSD یکی از پیامدهای مهم مواجهه با رویدادهای آسیب زا است و شواهد پژوهشی نشان می دهد که ریشه های آن می تواند به تجارب آسیب زای دوران کودکی بازگردد هدف پژوهش حاضر بررسی نقش آسیب های دوران کودکی در شیوع و شدت علائم اختلال استرس پس از سانحه در بزرگسالان بود این پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و پس رویدادی انجام شد جامعه آماری شامل افراد بزرگسال ۱۸ تا ۶۰ سال بود که از میان آن ها ۳۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه ترومای کودکی CTQ و پرسشنامه اختلال استرس پس از سانحه مبتنی بر DSM ۵ PCL ۵ بود داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل شدند نتایج نشان داد بین نمره کل آسیب های دوران کودکی و شدت علائم PTSD رابطه مثبت و معناداری وجود دارد r = ۰ ۴۶, p < ۰ ۰۰۱ همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که ابعاد آسیب های دوران کودکی توانستند ۳۲ درصد از واریانس علائم PTSD را تبیین کنند R² = ۰ ۳۲, F = ۳۴ ۶۲, p < ۰ ۰۰۱ در این میان، سوء استفاده عاطفی β = ۰ ۳۱, p < ۰ ۰۰۱ و غفلت عاطفی β = ۰ ۲۸, p < ۰ ۰۰۱ به عنوان قوی ترین پیش بین های اختلال استرس پس از سانحه شناسایی شدند به طور کلی، یافته های پژوهش نشان می دهد که آسیب های دوران کودکی، به ویژه آسیب های هیجانی، نقش مهمی در افزایش آسیب پذیری بزرگسالان نسبت به PTSD دارند و توجه به این تجارب در فرآیندهای ارزیابی، پیشگیری و درمان می تواند به بهبود پیامدهای بالینی این اختلال کمک کند
کلیدواژهها
نویسندگان
فاطمه آقا کاظم شیرازی
دانشجوی کارشناسی رشته مشاوره، دانشگاه پیام نور، واحد تهران جنوب، تهران، ایران
مهران محبیان فر
کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه علوم و تحقیقات واحد اهواز ایران
حسین گودرزی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران
شیوه ارجاع
�قا کاظم شیرازی، فاطمه و محبیان فر، مهران و گودرزی، حسین،1404،تاثیر آسیب های دوران کودکی بر شیوع اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) در بزرگسالان،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان