چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر داستان و شعر در بهبود توانایی های استدلال و تفکر انتقادی دانش آموزان انجام شد این پژوهش از نظر هدف در زمره تحقیقات کاربردی و از نظر روش، توصیفی–پیمایشی است جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان شهرستان نیشابور در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۶۵ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد سنجش تفکر انتقادی و توانایی استدلال و پرسشنامه محقق ساخته برای ارزیابی میزان استفاده از داستان و شعر در تدریس بود روایی محتوایی ابزارها توسط خبرگان آموزش ادبیات و علوم تربیتی تایید شد و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۹۱ و ۰/۸۷ به دست آمد داده های گردآوری شده با بهره گیری از آمار توصیفی شامل میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی شامل آزمون t مستقل و تحلیل واریانس ANOVA تجزیه و تحلیل شد نتایج پژوهش نشان داد که به کارگیری داستان و شعر در فرایند یاددهی–یادگیری، تاثیر مثبت و معناداری بر توانایی استدلال t=۶/۴۲, p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�تویی، معصومه و حصاری، مرضیه و حصاری، فریده،1404،تاثیر داستان و شعر در بهبود توانایی های استدلال و تفکر انتقادی دانش آموزان،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان