چکیده مقاله
پیشرفت تحصیلی دانش آموزان یکی از شاخص های کلیدی موفقیت نظام های آموزشی است و پژوهش های روان شناسی تربیتی نشان می دهد که این متغیر تحت تاثیر عوامل خانوادگی، به ویژه سبک های فرزندپروری والدین، قرار دارد با وجود انباشت قابل توجهی از مطالعات تجربی در این حوزه، نتایج پژوهش ها پراکنده بوده و نیاز به جمع بندی تحلیلی شواهد علمی احساس می شود هدف مقاله حاضر، مرور و تحلیل نظام مند یافته های پژوهشی داخلی و خارجی درباره رابطه سبک های فرزندپروری والدین و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است روش پژوهش از نوع مطالعه مروری تحلیلی بوده و بدین منظور مقالات منتشرشده در پایگاه های معتبر علمی فارسی و انگلیسی، شامل فراتحلیل ها، مرورهای نظام مند و مطالعات تجربی مرتبط، مورد بررسی قرار گرفت یافته های پژوهش ها بر اساس نوع سبک فرزندپروری، جهت و شدت رابطه با پیشرفت تحصیلی و سازوکارهای تبیینی تحلیل و دسته بندی شدند نتایج مرور نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه به طور نسبتا پایدار با پیشرفت تحصیلی بالاتر دانش آموزان مرتبط است، در حالی که سبک های مستبدانه، سهل گیرانه و غافل غالبا با پیامدهای تحصیلی نامطلوب همراه هستند همچنین، شواهد حاکی از آن است که متغیرهایی نظیر خودتنظیمی، عزت نفس و تنظیم شناختی هیجان نقش میانجی مهمی در این رابطه ایفا می کنند و بافت فرهنگی–اجتماعی خانواده می تواند شدت این روابط را تعدیل کند در مجموع، یافته های این مطالعه بر اهمیت توجه به سبک های فرزندپروری در تبیین تفاوت های پیشرفت تحصیلی تاکید دارد و نشان می دهد که ترویج شیوه های فرزندپروری مقتدرانه می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان مورد توجه والدین، مشاوران و سیاست گذاران آموزشی قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حیم زاده، صغری،1404،رابطه سبک های فرزندپروری والدین و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان: شواهد حاصل از یک مطالعه مروری،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان