چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش الگوهای ارتباطی زوجین در کیفیت زندگی مشترک بود این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی–همبستگی انجام شد جامعه آماری شامل کلیه زوجین متاهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۱۲۰ زوج ۲۴۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه الگوهای ارتباطی زوجین و پرسشنامه رضایت زناشویی انریچ فرم کوتاه ۴۷ سوالی بود داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و روش های آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه و با نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج همبستگی نشان داد بین الگوی ارتباطی سازگارانه و کیفیت زندگی مشترک رابطه مثبت و معنادار وجود دارد r = ۰ ۵۳, P < ۰ ۰۱ ، در حالی که بین الگوهای ارتباطی تقاضا–کناره گیری r = ۰ ۴۷, P < ۰ ۰۱ و تهاجمی–دفاعی r = ۰ ۴۱, P < ۰ ۰۱ با کیفیت زندگی مشترک رابطه منفی و معنادار مشاهده شد همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد الگوهای ارتباطی زوجین در مجموع ۴۱ درصد از واریانس کیفیت زندگی مشترک را تبیین می کنند R² = ۰ ۴۱ در میان متغیرهای پیش بین، الگوی ارتباطی سازگارانه قوی ترین پیش بین مثبت کیفیت زندگی مشترک β = ۰ ۴۱ و الگوهای تقاضا–کناره گیری β = ۰ ۳۳ و تهاجمی–دفاعی β = ۰ ۲۴ پیش بین های منفی و معنادار بودند بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت الگوهای ارتباطی زوجین نقش تعیین کننده ای در کیفیت زندگی مشترک دارند و توجه به آموزش و اصلاح این الگوها می تواند به عنوان راهبردی موثر در ارتقای کیفیت زندگی مشترک و کاهش تعارض های زناشویی مورد استفاده قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
عاطفه نوری
کارشناسی رشته روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور، واحد زاینده رود، اصفهان
مهران محبیان فر
کارشناسی ارشد مشاوره خانواده دانشگاه علوم و تحقیقات واحد اهواز، ایران
حسین گودرزی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد، بروجرد، ایران
شیوه ارجاع
نوری، عاطفه و محبیان فر، مهران و گودرزی، حسین،1404،نقش انواع الگوهای ارتباطی زوجین در کیفیت زندگی مشترک،بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی17 بهمن 1404 · مسجد سلیمان