بررسی رابطه بین خودشفقت ورزی و انعطاف پذیری روانشناختی با سازگاری اجتماعی در بین دانشجویان دارای اختلال اضطراب

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین خودشفقت ورزی و انعطاف پذیری روانشناختی با سازگاری اجتماعی در دانشجویان دارای اختلال اضطراب انجام شد این پژوهش از نوع پژوهش های همبستگی بود جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشکده علوم پزشکی دانشگاه آزاد واحد ساری بود که از این بین تعداد ۱۱۵ نفر به شیوه نمونه گیری پژوهش به روش در دسترس انتخاب شدند به این صورت که به منظور شناسایی اولیه حجم نمونه با تعداد قابل قبول برای پژوهش همبستگی از پرسشنامه اضطراب کتل استفاده شد در ادامه شرکت کنندگان در پژوهش به پرسشنامه های استاندارد سازگاری اجتماعی کالیفرنیا، خودشفقت ورزی ریس و پرسشنامه انعطافپذیری روانشناختی اکبری پاسخ گفتند تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش از طریق همبستگی پیرسون و رگرسیون انجام شد یافته ها نشان داد سازگاری اجتماعی دارای رابطه مثبت و معنادار با مولفه های مهربانی با خود، تجارب مشترک و ذهن آگاهی و رابطه منفی و معنادار با مولفه های قضاوت خود، انزوا و همانندسازی افراطی از متغیر خودشفقت ورزی می باشد همینطور سازگاری اجتماعی دارای رابطه مثبت و معنادار با مولفه های پذیرش و بهرهبرداری و رابطه منفی و معنادار با مولفه اجتناب از متغیر انعطافپذیری شناختی می باشد لذا توجه برنامه های آموزشی و مداخله ای که بر تقویت شفقت ورزی با خود و انعطافپذیری روانشناختی تمرکز دارند، می توانند ابزار موثری برای کاهش اثرات منفی اضطراب و افزایش سازگاری اجتماعی باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدکاظم فخری

عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری

فاطمه یوسف زاده

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری

فخری، محمدکاظم و یوسف زاده، فاطمه،1403،بررسی رابطه بین خودشفقت ورزی و انعطاف پذیری روانشناختی با سازگاری اجتماعی در بین دانشجویان دارای اختلال اضطراب،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403