چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش امید و خوشبینی در ارتقای سلامت روان می پردازد امید و خوشبینی به عنوان دو مولفه اساسی در ارتقای سلامت روان شناخته می شوند این دو ویژگی نه تنها بر رفتار و نگرش فرد نسبت به زندگی تاثیر می گذارند، بلکه به بهبود کیفیت زندگی و افزایش تابآوری در مواجهه با چالش ها کمک می کنند تحقیقات نشان دادهاند که افراد دارای نگرش امیدوارانه و خوشبین معمولا با استرس و اضطراب کمتری روبه رو هستند و از توانایی بهتری در مدیریت مشکلات برخوردارند همچنین ، این ویژگی ها می توانند در پیشگیری از اختلالات روانی موثر باشند و به بهبود روابط اجتماعی و کیفیت خواب کمک کنند این دو عامل م ی توانند به افزایش تابآوری ، تقویت سیستم ایمنی بدن، کاهش استرس و اضطراب و ارتقای کیفیت زندگی کمک کنند این مقاله همچنین راهکارهایی برای تقویت امید و خوشبینی در افراد ارائه خواهد داد به طور کلی ، تقویت امید و خوشبینی می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی افراد مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
اسماعیل قلندرزهی
دانشجوی کارشناسی راهنمایی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید مطهری زاهدان، زاهدان، ایران
محمدامین ناروئی
دانشجوی کارشناسی راهنمایی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، پردیس شهید مطهری زاهدان، زاهدان، ایران
شیوه ارجاع
قلندرزهی، اسماعیل و ناروئی، محمدامین،1403،بررسی نقش امید و خوشبینی در ارتقای سلامت روان،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403