چکیده مقاله
هدف از این پژوهش رابطه الگوهای ارتباطی باتمایزیافتگی ، تحریف های شناختی و ابرازگری هیجانی در افراد متاهل شهر زنجان بود پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است جامعه این مطالعه شامل تمامی تمامی افراد متاهل مراجعه کننده به کلینیک های روانشناسی و روان شناسی شهر زنجان در سال ۱۴۰۲ می باشد ۹۰۰۰نفر که حجم نمونه ۳۰۰ نفر با استفاده از فرمول کوکران و به صورت در دسترس انتخاب شد تعداد بیشتری پرسشنامه توزیع شد ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه کوئین دام ۲۰۰۱ ، پرسشنامه ابراز گری هیجانی کینگ و امونز ۱۹۹۰ پرسشنامه تحریف های شناختی حمام سی و بویوک اوزتورک ۲۰۰۴ پرسشنامه تمایزیافتگی اسکورن و دندی DSI R ۱۹۹۸ استفاده شد برای تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون گام به گام استفاده شد نتایج نشان داد بین الگوهای ارتباطی براساس ابراز گری هیجانی ۳۹/۰R=، تحریف های شناختی ۵۲/۰R= ، و تما یزیافتگی ۳۸/۰R=، ارتباط وجود دارد ۰۵/ ۰ p< تمایزیافتگی ، پیش بینی کننده ی قوی تری برای الگوهای ارتباطی است و تغییرات الگوهای ارتباطی را تبیین می کند بنابراین براساس نتایج با در نظر گرفتن این مسئله که تمایزیافتگی ، پیش بینی کننده ی قوی تری برای الگوهای ارتباطی است می توان با اجرای برنامه های آموزشی در تقویت الگوهای ارتباطی گام برداشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لهیاری، صفورا و فتحی اقدم، قربان،1403،رابطه الگوهای ارتباطی باتمایزیافتگی ، تحریف های شناختی و ابرازگری هیجانی در افراد متاهل شهر زنجان،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403