چکیده مقاله
زمینه و هدف: خودمهارگری ، توانایی سازگاری و تغییر دادن خود متناسب با محیط است ، توانایی تغییر پاسخ های درونی فرد و قطع تمایلات رفتاری ناشایست و اجتناب از عمل به آنها هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شفقت خود و خودمهارگری در نوجوانان و جوانان مصرفکننده ماریجوانا است مواد و روشها: این پژوهش از نظر گردآوری اطلاعات توصیفی و از نظر نوع همبستگی است تمامی دانشجویان و دانش آموزان شهر تهران، سال تحصیلی ۱۴۰۳ ۱۴۰۲ در بازه سنی ۱۵ تا ۲۵ سال به تعداد ۵۴ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس در این پژوهش شرکت کردند که از طریق دو پرسشنامه شفقت خود فرم بلند نف و همکاران، ۲۰۰۳ و خودکنترلی تانجی ۲۰۰۴ که به صورت آنلاین اطلاعات آنها جمع آوری شده است استفاده و در تحلیل نتایج داده ها به کار گرفته شدهاست مورد بررسی قرار گرفتند یافته ها: مقدار همبستگی مهربانی با خود با میزان خودکنترلی ۴۷۴ ۰ می باشد و میزان مهربانی با خود در افراد حدود ۵ ۲۲ درصد منتج به کنترل مناسب افراد روی خود می گردد براساس آماره F و سطح معناداری آن با توجه به مقدار آن ۰۵۷ ۱۵ نشان می دهد در سطح معناداری ۹۹ درصد مقدار واریانس تعیین شده توسط متغیر پیش بین میزان مهربانی فرد با خودش به لحاظ آماری معنادار است و میزان ضرایب همبستگی چندگانه و ضریب تعیین نیز معنادار می باشد نتیجه گیری : نتایج حاصل نشانداد که بین شفقت افراد با خود با میزان خودکنترلی آن ها همبستگی مثبت و معنادار وجود دارد بدین معنا که با افزایش میزان مهربانی افراد با خودشان در زندگی ، احتمالا میزان خودکنترلی آنها افزایش می یابد پس فرضیه اصلی این پژوهش که بیان می کند بین شفقت به خود با خود مهارگری در نوجوانان و جوانان مصرف کننده ماریجوآنا رابطه معناداری وجود دارد تایید می گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی، حنانه سادات و باقرزاده، یاسمن و روستایی شاهوردی، سپیده و پارسائیان، مریم،1403،رابطه شفقت خود با خودمهارگری در نوجوانان و جوانان مصرف کننده ماریجوانا،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403