چکیده مقاله
نظریه دلبستگی بر روابط و پیوندها به ویژه بلندمدت بین افراد، از جمله روابط بین والدین و فرزند و بین شرکا ی عاشقانه تمرکز دارد سبک های دلبستگی با شیوه های مختلف تعامل و رفتار در روابط مشخص می شوند در دوران اولیه کودکی ، این سبک های دلبستگی بر نحوه تعامل کودکان و والد ین متمرکز است در بزرگسالی ، از سبک های دلبستگی برای توصیف الگوهای دلبستگی در روابط عاشقانه استفاده م ی شود سبک های دلبستگی اولیه ما در دوران کودکی از طریق رابطه نوزاد/مراقب ایجاد می شود علاوه بر این ، بالبی معتقد بود که دلبستگی دارای یک جزء تکاملی است و به بقا کمک می کند مفهوم سبک های دلبستگی ، نظریه و تحقیقات دلبستگی را که در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ظهور کرد، رشد داد نظریه دلبستگی انسان ها را موجوداتی اجتماعی می داند که دارای ظرفیت شگفت انگیزی برای برقراری ارتباط با دیگران هستند علاوه بر این ، لذت بردن از رابطه صمیمی و شد ید و دلبستگی عاطفی با افراد مهم مانند والدین ، همسر، فرزندان از حیاتی ترین نیازهای انسان است از این رو، هدف پژوهش ، بررسی اثربخشی مشاوره گروه ی با رویکرد طرحواره درمانی در سبک های دلبستگی زنان خانه دار متاهل است روش پژوهش نیمه آزمایشی در دو گروه گروه گواه و آزمایش با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه است نمونه به روش نمونه گیری چند مرحله ای انتخاب شد پرسشنامه دلبستگی بر روی تمامی زنان خانه بهداشت اجرا شد و افرادی که دارای سبک های ناایمن اضطرابی و ناایمن اجتنابی بودند شناسایی و در مصاحبه شرکت کردند از این تعداد ۲۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند در مرحله پیش آزمون، مقیاس تجدیدنظر شده دلبستگی بزرگسالان بر روی آزمودنی هایی که تحت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای مشاوره گروهی بر اساس رویکرد طرحواره درمانی قرار گرفتند، اجرا شد گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکردند در مرحله پس آزمون، مقیاس تجدیدنظر شده دلبستگی بزرگسالان در هر دو گروه و یک ماه بعد بر روی گروه آزمایش اجرا شد داده ها با استفاده از آمار توصیفی فراوانی ، درصد و میانگین و آمار استنباطی کوواریانس و t test مو رد تجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج ، فرضیه های پژوهش را تایید کرد و نشان داد که مشاوره گروهی مبتنی بر رویکرد طرحواره درمانی در سبک های دلبستگی زنان خانه دار متاهل موثر بوده و سبک های دلبستگی آنها را به سبک ایمن تبدیل کرده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محمدی تهرودی، یگانه و احمدی، مهدیه و دولتی، تینا و سیفی، مریم،1403،مطالعه ای بر اثربخشی طرحواره درمانی گروهی بر سبک های دلبستگی (اضطراب ایمن ، ناایمن و اجتناب ناایمن ) و علائم در بیماران مبتلا به اختلال وسواس فکری - عملی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403