نگاهی به تاریخچه نوروسایکولوژی : گذشته ، حال و آینده

چکیده مقاله

اینکه تا چه حد بتوانیم پیشینه نوروسایکولوژی را ردیابی کنیم ، موضوعی قابل بحث است شواهدی از سوراخ کردن جمجمه افراد زنده در دوره مزولیتیک نشان می دهد، اگرچه ثابت نمی کند، که انسان مدرن اولیه ایدهای در مورد اهمیت آن توده خاکستری سرد در داخل جمجمه داشته است اما باید منتظر مصریان باشیم تا شواهد محکمی در دسترس باشد جراحان مصری مطمئنا می دانستند که مغز و رفتار با هم مرتبط هستند: پاپیروس جراحی ادوین اسمیت ، که قدمت آن به ۱۷۰۰ قبل از میلاد می رسد، اختلال زبان ناشی از آسیب مغزی پس از آسیب سر را توصیف می کند تا پایان دهه ۱۹۵۰، روانشناسان نقش محکمی در تمام جنبه های ارزیابی و توانبخشی بیماران مبتلا به اختلالات شناختی داشتند الکساندر رومانوویچ لورا در مسکو، الیور زانگویل در ادینبورگ و سپس کمبریج ، و هانس لوکاس تئوبر در نیویورک و بوستون از جمله پیشگامان روشهای مدرن آزمایش و بنیانگذاران نوروپسیولوژی مدرن هستند علاوه بر این ، پزشکانی مانند نورمن گشوین در بوستون، هنری هکائن در پاریس ، و انیو دی رنزی در میلان، گاهی در همکاری با روانشناسان، در احیای نورولوژی رفتاری پس از جنگ نقش مهمی داشتند پیش بینی آینده و استخراج روندهای فعلی ، فعالیت ها یی با ریسک های تا حدودی متفاوت هستند در این پژوهش ، ما به مورد دوم می پردازیم با این حال، آنچه می توان با اطمینان پیش بینی کرد، این است که روانشناسان بالینی در آینده قابل پیش بینی ، کمبود کار نخواهند داشت

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علی کفیلیان یزدی

دانشجوی کارشناسی رشته روانشناسی دانشگاه یزد

کفیلیان یزدی، علی،1403،نگاهی به تاریخچه نوروسایکولوژی : گذشته ، حال و آینده،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیت�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی پژوهش در روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی4 آبان 1403