نقش یادگیری اجتماعی–هیجانی (SEL) در کاهش رفتارهای پرخطر و افزایش سازگاری تحصیلی

چکیده مقاله

بیان مساله و هدف: رفتارهای پرخطر و عدم سازگاری تحصیلی در دانش آموزان به عنوان چالش های کلیدی نظام آموزشی مطرح هستند این پژوهش با هدف بررسی نقش یادگیری اجتماعی–هیجانی SEL در کاهش رفتارهای پرخطر و افزایش سازگاری تحصیلی انجام گرفت تا قدرت پیش بینی کنندگی مولفه های SEL در تبیین این متغیرها مشخص شود هدف نهایی، ارائه و آزمون یک مدل ساختاری جامع برای تبیین تاثیرات SEL بر پیامدهای رفتاری و تحصیلی بود روش شناسی: روش پژوهش توصیفی–تحلیلی از نوع همبستگی و مدل یابی معادلات ساختاری بود جامعه آماری شامل دانش آموزان مقطع متوسطه بود که نمونه ای با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند در این میان، مولفه خودمدیریتی قوی ترین پیش بیننده در کاهش رفتارهای پرخطر بود نتایج مدل معادلات ساختاری SEM با شاخص های برازش مطلوب تایید کرد که SEL با ضرایب مسیر مستقیم و غیرمستقیم معنادار، ۵۷٪ از واریانس کل ترکیب متغیرهای وابسته را تبیین می کند این تاثیرات مثبت از طریق ارتقاء سلامت روان و انگیزش تحصیلی میانجی گری می شوند نتیجه گیری: برنامه یادگیری اجتماعی–هیجانی SEL نه تنها یک ابزار پیشگیری موثر در برابر رفتارهای پرخطر است، بلکه یک عامل سازنده در تقویت بهزیستی و انگیزش تحصیلی محسوب می شود لذا، نهادینه سازی SEL در محیط های آموزشی به عنوان یک راهبرد ضروری برای ارتقای سلامت روانی و تحصیلی دانش آموزان توصیه می گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

رویا غلامی گواه

کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی

فاطمه بشیریان منظر

کارشناسی حقوق

احمد خردمند

کارشناسی علوم اجتماعی

مریم سالارجعفری

کارشناسی ارشدروانشناسی تربیتی

�لامی گواه، رویا و بشیریان منظر، فاطمه و خردمند، احمد و سالارجعفری، مریم،1403،نقش یادگیری اجتماعی–هیجانی (SEL) در کاهش رفتارهای پرخطر و افزایش سازگاری تحصیلی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه