چکیده مقاله
این مقاله به بررسی چالش ها و آسیب های اجرای ارزشیابی کیفی توصیفی در آموزش ابتدایی ایران می پردازد بر اساس پژوهش عطارنیا و عظیمی ۱۴۰۲ ، این چالش ها در پنج دسته اصلی طبقه بندی می شوند: ضعف در نظام آموزشی و سیاست گذاری، کمبود آموزش تخصصی برای معلمان، مشکلات مدارس چندپایه، نبود ابزارهای استاندارد و منابع آموزشی، و بازخوردهای ناکارآمد و غیرهدفمند در ادامه، مقاله راهکارهای جامعی را برای بهبود این وضعیت پیشنهاد می کند که شامل آموزش تخصصی و مستمر معلمان، طراحی ابزارهای استاندارد، مشارکت فعال والدین، اصلاح سیاست های آموزشی، و استفاده از فناوری های نوین برای ثبت و تحلیل داده های ارزشیابی است همچنین، راهکارهایی مانند تدوین آیین نامه های اجرایی روشن، ایجاد شبکه های یادگیری معلمان، و تجهیز مدارس کم برخوردار مورد تاکید قرار می گیرد در این مقاله با مثال های عملی، کاربرد این راهکارها را در تقویت یادگیری فردمحور، تشخیص زودهنگام مشکلات یادگیری، افزایش تعامل خانه و مدرسه، توسعه مهارت های نرم، و افزایش عدالت آموزشی توضیح می دهیم ارزشیابی کیفی– توصیفی به عنوان رویکردی نوین در سنجش یادگیری دانش آموزان، در مدارس چندپایه با چالش های خاصی مواجه است این پژوهش با هدف شناسایی راهکارهای اجرایی برای بهبود کیفیت ارزشیابی در چنین مدارسی، با استفاده از روش تحلیل محتوا و سنتز پژوهی انجام شده است یافته ها نشان می دهد که ساده سازی ابزارها، مدیریت زمان، مشارکت والدین و استفاده از فناوری های کم هزینه می تواند اثربخشی ارزشیابی توصیفی را در مدارس چندپایه افزایش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
واحدی، الهام،1403،بررسی مدل های نوین ارزشیابی کیفی– توصیفی در آموزش ابتدایی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه