چکیده مقاله
در دهه های اخیر، تحول در نظام آموزشی از یک سو و ضرورت پرورش یادگیرندگان فعال، مسئول و خلاق از سوی دیگر، سبب شده است تا مدل های سنتی آموزش و ارزشیابی مورد بازنگری جدی قرار گیرند یکی از مهم ترین رویکردهای نوین در مدیریت کلاس و تدریس، «کلاس های دانش آموزمحور» است؛ رویکردی که بر مشارکت فعال، تعامل سازنده، خودتنظیمی و خودارزیابی دانش آموزان تاکید دارد در این میان، «ارزشیابی توصیفی» به عنوان روشی جایگزین برای ارزشیابی کمی و نمره محور، نقش کلیدی در تحقق اهداف چنین کلاس هایی ایفا می کند این مقاله با هدف بررسی و تحلیل نقش ارزشیابی توصیفی در بهبود اثربخشی کلاس های دانش آموزمحور تدوین شده است روش پژوهش، توصیفی تحلیلی است و داده ها با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و تحلیل محتوای پژوهش های پیشین جمع آوری شده اند یافته ها نشان می دهند که ارزشیابی توصیفی با تمرکز بر بازخورد کیفی، فرآیندمحوری، تشویق به خودارزیابی و توجه به رشد فردی، به تقویت مولفه های اصلی کلاس های دانش آموزمحور همچون مشارکت، انگیزه درونی، تفکر انتقادی و یادگیری معنادار منجر می شود همچنین، این نوع ارزشیابی موجب افزایش تعامل معلم دانش آموز، کاهش اضطراب امتحان و ایجاد فرصت هایی برای بازاندیشی در فرایند یادگیری می گردد در نتیجه، به کارگیری هدفمند ارزشیابی توصیفی در کنار روش های تدریس فعال می تواند به شکل گیری کلاس هایی منجر شود که در آن دانش آموزان به عنوان کنشگران اصلی یادگیری ایفای نقش می کنند این مقاله در پایان، پیشنهادهایی برای به کارگیری موثر ارزشیابی توصیفی در مدارس ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هماسبی اصل، سعید،1403،نقش ارزشیابی های توصیفی در بهبود اثربخشی کلاس های دانش آموزمحور،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش،ارومیه
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در علوم تربیتی، روانشناسی و آموزش وپرورش30 دی 1403 · ارومیه