اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر باورهای غیر منطقی، حساسیت بین فردی و رفتارهای تهاجمی در زنان دارای اختلال شخصیت خودشیفته

چکیده مقاله

هدف از مقاله حاضر اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر باورهای غیر منطقی، حساسیت بین فردی و رفتارهای تهاجمی در زنان دارای اختلال شخصیت خودشیفته شهر آمل بود مقاله حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود جامعه آماری این پژوهش شامل زنان مبتلا به اختلال شخصیت خودشیفته مراجعه کننده به کلینیک های مشاوره و روانشناسی شهر آمل در سه ماهه اول فروردین الی خرداد ۱۴۰۴ می باشند از میان جامعه آماری، که بر اساس ملاک های ورود و خروج انتخاب شدند تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه هرکدام ۱۵ نفر تقسیم شدند برای جمع آوری داده های مورد نیاز در این مقاله از پرسشنامه اختلال شخصیت خودشیفته ایمز، روز و آندرسون ۲۰۰۶ ، پرسشنامه باورهای غیر منطقی جونز ۱۹۶۹ ، پرسشنامه حساسیت بین فردی بویس و پارکر ۱۹۸۹ و پرسشنامه رفتارهای تهاجمی پرخاشگری باس و پری ۱۹۹۲ استفاده شده است جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شده است در بخش توصیفی از مشخصه های آماری همچون جداول فراوانی، میانگین و انحراف معیار استفاده شد و در بخش استنباطی جهت بررسی صحت و سقم فرضیات تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS۲۲ استفاده گردید نتابج نشان داد طرحواره درمانی هیجانی بر باورهای غیر منطقی، حساسیت بین فردی و رفتارهای تهاجمی در زنان دارای اختلال شخصیت خودشیفته شهر آمل اثربخش است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده معصومه قنبری

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی، آیت الله آملی، آمل، ایران

اسحق علی عزیزی

دکتری علوم تربیتی گرایش تکنولوژی آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، آیت الله آملی، آمل، ایران

قنبری، سیده معصومه و عزیزی، اسحق علی،1404،اثربخشی طرحواره درمانی هیجانی بر باورهای غیر منطقی، حساسیت بین فردی و رفتارهای تهاجمی در زنان دارای اختلال شخصیت خودشیفته،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران