چکیده مقاله
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سبک های فرزندپروری پدر و سازگاری اجتماعی دختران دانش آموز شهر اصفهان انجام شد روش: این پژوهش توصیفی همبستگی بود جامعه آماری شامل تمامی دختران نوجوان ۷ تا ۱۰ ساله مشغول به تحصیل در شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ به همراه پدران آنان بود نمونه ای به حجم ۳۰نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند ۱۹۷۳ ، مقیاس سازگاری اجتماعی پرسشنامه سازگاری اجتماعی سینها و سینگ ۱۹۹۳ بود داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شد یافته ها: نتایج نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه پدر با سازگاری اجتماعی دختران رابطه مثبت و معنادار دارد r=۰ ۸۹ همچنین سبک مستبدانه با سازگاری اجتماعی رابطه منفی و معنادار دارد r= ۰ ۸۴ و سبک سهل گیرانه با سازگاری اجتماعی رابطه منفی و معنادار دارد r= ۰ ۸۱ نتیجه گیری: سبک فرزندپروری پدر به ویژه از طریق تاثیر بر کیفیت رابطه پدر دختر، نقش مهمی در سازگاری اجتماعی دختران ایفا می کند پدران مقتدر با ایجاد فضایی از اعتماد، صمیمیت و حمایت عاطفی، زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی سالم در دختران می شوند این یافته ها بر ضرورت توجه به نقش پدر در برنامه های مداخله ای و آموزشی برای ارتقای سلامت روانی اجتماعی دختران تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرمعصومی، لیلا سادات و موسائی، پگاه،1404،رابطه بین سبک فرزندپروری پدر و سازگاری اجتماعی دختران دانش آموز،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران