رابطه تجارب آسیب زای اولیه زندگی وصفات تاریک شخصیت: با میانجیگری حساسیت به طرد و انتقاد

چکیده مقاله

در دنیای روانشناسی شخصیت، تجارب آسیب زای اولیه زندگی به عنوان یکی از عوامل اصلی شکل دهنده به ویژگی ها و صفات شخصیتی فردی شناخته شده اند این تجارب شامل محرومیت های عاطفی، خشونت های جسمی یا روانی، بی توجهی، طرد یا انتقاد مستمر از سوی افراد مهم در دوران رشد هستند این تجارب می توانند تاثیرات عمیقی بر ویژگی های شخصیتی افراد بگذارند، به ویژه در زمینه های صفات تاریک شخصیت مانند خودشیفتگی، ماکیاولیسم، وجامعه ستیزی در کنار این مساله، حساسیت به طرد وحساسیت به انتقاد به عنوان یکی از عوامل میانجی در این رابطه مورد توجه قرار می گیرد افراد با حساسیت بالا به طرد و انتقاد ممکن است نسبت به دیگران احساس بی اعتمادی و ناامنی داشته باشند که می تواند منجر به شکل گیری صفات تاریک شخصیت گردد هدف از این پژوهش، بررسی رابطه میان تجارب آسیب زای اولیه زندگی و صفات تاریک شخصیت از طریق میانجی گری حساسیت به طرد وحساسیت به انتقاد است این تحقیق به ویژه در پی پاسخ به این سوال است که آیا حساسیت به طرد و حساسیت به انتقاد می تواند نقش واسطه ای در ارتباط میان تجارب آسیب زای اولیه و ویژگی های تاریک شخصیت ایفا کند یا خیر برای دستیابی به این هدف، مطالعه ای تحلیلی و مقطعی با استفاده از پرسشنامه های معتبر انجام شد که شامل مقیاس های تجارب آسیب زای اولیه زندگی، صفات تاریک شخصیت، و حساسیت به طرد و حساسیت به انتقاد بود جامعه آماری این پژوهش شامل ۴۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاهای تبریز بود که به طور تصادفی از طریق نمونه گیری انتخاب شدند نتایج این تحقیق نشان داد که تجارب آسیب زای اولیه زندگی با صفات تاریک شخصیت ارتباط معناداری دارد به ویژه، افراد با سابقه تجارب آسیب زای بیشتر در دوران کودکی، تمایل بیشتری به نشان دادن ویژگی های شخصیتی منفی همچون خودشیفتگی، ماکیاولیسم وجامعه ستیزی داشتند همچنین حساسیت به طرد و حساسیت به انتقاد به عنوان یک میانجی گر، در این رابطه تاثیرگذار بود به طور مشخص، افرادی که حساسیت بیشتری به طرد و انتقاد داشتند، در مواجهه با تجارب آسیب زای اولیه، بیشتر از دیگران ویژگی های تاریک شخصیت را نشان می دادند این یافته ها تاکید می کند که حساسیت به طرد و حساسیت به انتقاد می تواند یک عامل تسهیل کننده در شکل گیری صفات منفی شخصیتی در افراد با پیشینه تجارب آسیب زای اولیه باشد این نتایج به طور کل نشان دهنده اهمیت توجه به عوامل میانجی در تحقیقات روانشناسی شخصیت است این تحقیق می تواند به روانشناسان و درمانگران کمک کند تا رویکردهای موثرتری برای مداخله در افرادی که از تجارب آسیب زای اولیه رنج می برند، پیدا کنند و در جهت کاهش تاثیرات منفی این تجارب بر سلامت روان و صفات شخصیتی آنان، برنامه های درمانی مناسب تری طراحی کنند در نهایت، این مطالعه به برخی محدودیت ها اشاره می کند که از جمله آن ها می توان به استفاده از روش های خودگزارشی و نبود بررسی های طولی اشاره کرد پیشنهاد می شود در تحقیقات آینده از روش های تجربی و متدهای مختلف ارزیابی استفاده شود تا ارتباط دقیق تری میان این متغیرها شناسایی شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مریم قرشی

کارشناسی روان شناسی، گروه روانشناسی، موسسه غیرانتفاعی اسوه، تبریز، ایران

رامین قاسمزاده

دکتری تخصصی روانشناسی بالینی، استادیار دانشگاه،گروه روانشناسی، موسسه غیرانتفاعی اسوه، تبریز، ایران

قرشی، مریم و قاسمزاده، رامین،1404،رابطه تجارب آسیب زای اولیه زندگی وصفات تاریک شخصیت: با میانجیگری حساسیت به طرد و انتقاد،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران