مدل سازی معادلات ساختاری گرایش به خودکشی بر اساس مشکلات خانوادگی با توجه به نقش میانجی روابط بین فردی در نوجوانان

چکیده مقاله

این پژوهش با هدف تبیین مدل گرایش به خودکشی در نوجوانان، بر اساس مشکلات خانوادگی با توجه به نقش میانجی روابط بین فردی انجام شد مطالعه حاضر از نوع توصیفی–همبستگی است و داده ها از ۳۰۵ نوجوان دارای افکار خودکشی در مدارس متوسطه دوم استان چهارمحال و بختیاری جمع آوری شد ابزارهای پژوهش شامل مقیاس گرایش به خودکشی، پرسشنامه کژکارکردی خانواده و پرسشنامه مهارت های ارتباطی بین فردی بود داده ها با استفاده از ضریب همبستگی و مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شدند نتایج نشان داد مشکلات خانوادگی و روابط بین فردی هر دو اثر مستقیم و معناداری بر گرایش به خودکشی دارند؛ به طوری که افزایش مشکلات خانوادگی و ضعف در روابط بین فردی، گرایش به خودکشی را بالا می برد همچنین روابط بین فردی نقش میانجی معناداری در رابطه بین مشکلات خانوادگی و گرایش به خودکشی ایفا می کند شاخص های برازندگی مدل اصلاح شده نشان دادند که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است یافته های پژوهش تاکید می کنند که عوامل خانوادگی و کیفیت روابط اجتماعی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری افکار خودکشی در نوجوانان دارند و تقویت روابط بین فردی می تواند بخشی از اثرات منفی مشکلات خانوادگی را کاهش دهد بر اساس این نتایج، طراحی مداخلات مبتنی بر تقویت پیوندهای خانوادگی، مهارت های ارتباطی و حمایت اجتماعی، راهبردی ضروری برای پیشگیری از خودکشی در نوجوانان محسوب می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زهرا حیدری

دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده علوم انسانی دانشگاه تهران غرب، تهران،ایران

سیدحمید آتش پور

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان خوراسگان اصفهان ایران

�یدری، زهرا و آتش پور، سیدحمید،1404،مدل سازی معادلات ساختاری گرایش به خودکشی بر اساس مشکلات خانوادگی با توجه به نقش میانجی روابط بین فردی در نوجوانان،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران