چکیده مقاله
افکار خودکشی به ایده ی آسیب زدن به خود یا کشتن خود اشاره دارد، که می تواند از ایده های مبهم تا برنامه خودکشی را شامل شود خودکشی، پدیده چند علیتی بالینی با عوامل خطر پیچیده زیستی، اجتماعی و روان شناختی است، که برای پایان دادن به درد و رنج تحمل ناپذیر و طاقت فرسای زندگی که از افسردگی نیز خطرناک تر است رخ می دهد گرایش به خودکشی به دوره ای خاص از زندگی تعلق ندارد، اما به نظر می رسد، دانش آموزان در لحظه هایی از زندگی که با مشکلات شخصی روبه رو می شوند، بیشتر شکنندگی نشان می دهند هدف از پژوهش حاضر، مقایسه شفقت به خود، طرحواره های ناسازگار اولیه و تروماهای دوران کودکی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم با و بدون افکار خودکشی می باشد این پژوهش توصیفی، از نوع علی – مقایسه ای است جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر، مقطع متوسطه دوم شهر کرج، و حجم نمونه شامل ۳۰۰ نفر در محدوده سنی ۱۸ سال می باشد که بر اساس نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند، و بر اساس نمرات افکار خودکشی در دو گروه با و بدون افکار خودکشی قرار گرفتند برای جمع آوری داده ها از مقیاس شفقت به خود فرم کوتاه ۲۰۱۱،SCS SF ، فرم کوتاه طرحواره های ناسازگار اولیه ۱۹۹۸ ، پرسش نامه آسیب های دوران کودکی ۱۹۹۴،CTQ ، مقیاس سنجش افکار خودکشی بک ۱۹۹۶،BSSI استفاده شد جهت تجزیه و تحلیل داده ها، از واریانس چندمتغیری مانوا Manova استفاده گردید یافته ها نشان داد که بین دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم با افکار خودکشی و بدون افکار خودکشی، در شفقت به خود، طرحواره های ناسازگار اولیه و تروماهای دوران کودکی تفاوت معناداری وجود دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدی نژاد، عارف و درتاج، فریبا و بشیر نژاد دستجردی، حبیبه و عبدی، طاهره و ناصری، رضا،1404،مقایسه شفقت به خود، طرحواره های ناسازگار اولیه و تروماهای دوران کودکی در دانش آموزان مقطع متوسطه دوم با و بدون افکار خودکشی،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران