چکیده مقاله
موضوع الگوسازی صحیح تربیتی در مدارس دورافتاده در جهت ارتقای کیفیت پرورشی در نظام آموزشی به بررسی نیازها و چالش های خاص آموزش و پرورش در مناطق دورافتاده می پردازد این مناطق معمولا با کمبود منابع، معلمان متخصص و زیرساخت های آموزشی مناسب مواجه هستند که مانع از تحقق حداکثری اهداف آموزشی و پرورشی می شود الگوسازی صحیح تربیتی در این زمینه به عنوان یک ضرورت مطرح می شود تا با توجه به ظرفیت ها و ویژگی های محلی، راهکارهایی مناسب ارائه گردد این الگوسازی می تواند شامل جلب مشارکت فعال جامعه محلی، توسعه فن آوری های آموزشی و طراحی برنامه های تربیتی منطبق با فرهنگ و ارزش های محلی باشد با استفاده از رویکردهای نوین، مدارس در مناطق دورافتاده می توانند به فضایی برای یادگیری موثر و کارآمد تبدیل شوند که دانش آموزان نه تنها از نظر علمی، بلکه از نظر اجتماعی و اخلاقی نیز رشد یابند به علاوه، تلاش برای بهینه سازی فرآیندهای تربیتی و آموزشی، می تواند به افزایش سطح کیفیت آموزشی و پرورشی در این مناطق کمک کند و سهم بسزایی در تحکیم بنیان های اجتماعی و اقتصادی جامعه داشته باشد با توجه به این نکات، این تحقیق به ارائه رویکردها و پیشنهادات عملی برای الگوسازی صحیح تربیتی در مدارس دورافتاده می پردازد
کلیدواژهها
نویسندگان
آتنا جاندار
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس رسالت زاهدان زاهدان ایران
معصومه مختاری
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس رسالت زاهدان زاهدان ایران
فاطمه حیدری
دانشجوی کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان پردیس رسالت زاهدان زاهدان ایران
شیوه ارجاع
�اندار، آتنا و مختاری، معصومه و حیدری، فاطمه،1403،الگوسازی صحیح تربیتی در مدارس دورافتاده در جهت ارتقای کیفیت پرورشی در نظام آموزشی،هشتمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مدیریت و صنعت30 آذر 1403 · تهران