چکیده مقاله
رشد روزافزون فناوری های نوظهور به ویژه هوش مصنوعی چشم انداز بازار کار جهانی را به گونه ای بنیادین دگرگون ساخته است تغییر در ماهیت مشاغل، ظهور حرفه های جدید فناورمحور و حذف تدریجی فعالیت های تکراری، ضرورت بازنگری در الگوهای سنتی مدیریت منابع انسانی را دوچندان کرده است در این بستر، برنامه ریزی استراتژیک نیروی کار به عنوان یکی از ارکان اصلی تاب آوری سازمان ها در عصر دیجیتال شناخته می شود فرایندی که با تمرکز بر آینده پژوهی، پیش بینی سناریوهای شغلی و توسعه مهارت های مورد نیاز، توانایی سازمان ها را در انطباق با تحولات پرشتاب محیطی ارتقا می بخشد پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و با اتکا به جدیدترین مطالعات بین المللی، به بررسی ضرورت ها، راهبردها، چالش ها و فرصت های برنامه ریزی نیروی انسانی در عصر هوش مصنوعی می پردازد یافته ها نشان می دهند که برای تحقق یک برنامه ریزی اثربخش در حوزه نیروی کار، سازمان ها نیازمند بهره گیری از مدل های آینده نگر چون «برنامه ریزی سناریویی منابع انسانی»، «هوش استعداد» و «مدل سازی بر پایه مهارت» هستند همچنین، استفاده از ابزارهای تحلیل کلان داده، یادگیری ماشین و الگوریتم های پیش بینی گر می تواند به ارتقاء تصمیم گیری های منابع انسانی در زمینه هایی نظیر جذب، حفظ، آموزش و جانشین پروری کمک کند از سوی دیگر، ادغام هوش مصنوعی در فرآیندهای کاری تنها در صورت وجود سرمایه انسانی با قابلیت یادگیری مستمر، تفکر تحلیلی، خلاقیت و انعطاف پذیری محقق خواهد شد بنابراین، بازآموزی گسترده نیروی انسانی، توسعه شایستگی های نرم، و طراحی نظام های انگیزشی مبتنی بر توانمندی های فناورمحور، در مرکز توجه سیاست های منابع انسانی آینده قرار دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فاریابی، مرضیه و صداقت، حسین و رجب پور، ابراهیم،1404،برنامه ریزی استراتژیک نیروی کار در عصر هوش مصنوعی،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد