چکیده مقاله
هوش مصنوعی به طور فزاینده ای به عنوان ابزاری برای افزایش دقت و کارایی در فرآیندهای جذب و استخدام به کار گرفته می شود با این حال، این نگرانی وجود دارد که این فناوری، به جای حذف سوگیری های انسانی، آن ها را در مقیاسی بزرگتر بازتولید و تقویت کند این مقاله با اتخاذ رویکرد تفکر سیستمی، به تحلیل پیامدهای ناخواسته و بلندمدت استفاده از هوش مصنوعی در جذب و استخدام می پردازد در این پژوهش استدلال می شود که الگوریتم های استخدام مبتنی بر هوش مصنوعی، زمانی که بر اساس داده های تاریخی مغرضانه آموزش می بینند، ساختاری را ایجاد می کنند که با کهن الگوی سیستمی «موفقیت برای موفق » انطباق دارد این کهن الگو نشان می دهد که چگونه سیستم به طور فزاینده منابع، در اینجا فرصت های شغلی، را به گروهی که از ابتدا به عنوان موفق تعریف شده اند، یعنی پروفایل های همگن و کلیشه ای، تخصیص می دهد و گروه دیگر، یعنی پروفایل های متنوع را از این منابع محروم می سازد این چرخه بازخوردی تقویت کننده، به مرور زمان منجر به کاهش تنوع شناختی، افزایش خطر تفکر گروهی و در نهایت، تضعیف قابلیت نوآوری سازمان می شود این مقاله با مدل سازی این پدیده از طریق نمودار علی حلقوی CLD ، ضمن تشریح این ساختار پنهان، پیشنهادهایی را برای شکستن این چرخه معیوب و حرکت به سمت استفاده اخلاقی و استراتژیک از هوش مصنوعی در مدیریت استعدادها ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فاری فیض آبادی، محمد و مهرآیین، محمد،1404،تحلیل پیامدهای ناخواسته استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند جذب و استخدام با استفاده از کهن الگوی سیستمی "موفقیت برای موفق"،چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی تفکر سیستمی در عمل12 آذر 1404 · مشهد