چکیده مقاله
اعتیاد و فرایند بهبودی از آن، صرفا یک تغییر رفتاری یا زیستی نیست، بلکه با چالش های عمیق روان شناختی و وجودی همراه است؛ یکی از مهم ترین این چالش ها «اضطراب مرگ» است که می تواند به شکل ترس از نیستی، نگرانی از آینده، احساس گناه نسبت به گذشته و دغدغه مرگ ناگهانی بروز کند و در برخی موارد زمینه ساز لغزش شود از سوی دیگر، ادبیات پژوهشی نشان می دهد «معنا در زندگی» به عنوان یک منبع روانی وجودی، می تواند نقش محافظتی در برابر اضطراب مرگ داشته باشد و با تقویت امید، تاب آوری و پذیرش واقعیت های وجودی، به ثبات روانی افراد در مسیر ترک کمک کند هدف پژوهش حاضر، مرور و تلفیق یافته های علمی درباره نقش معنا در زندگی در کاهش اضطراب مرگ در بیماران بهبودیافته از اعتیاد و تبیین سازوکارهای احتمالی این رابطه بود این مطالعه به روش مروری کتابخانه ای انجام شد و با جست وجوی کلیدواژه های مرتبط در پایگاه های علمی داخلی و خارجی، مقالات و منابع نظری مرتبط گردآوری و به شیوه تحلیلی توصیفی بررسی شد یافته ها نشان داد که ۱ معنا در زندگی می تواند به صورت مستقیم و نیز به عنوان متغیر میانجی، شدت اضطراب مرگ را کاهش دهد؛ زیرا به افراد کمک می کند تجربه های رنج آور گذشته را بازتفسیر کرده و برای زندگی خود هدف و جهت تعریف کنند؛ ۲ «امید» زمانی به عامل پایدار در پیشگیری از لغزش تبدیل می شود که بر بستری از معنا استوار باشد و صرفا به انگیزه های هیجانی و بیرونی محدود نماند؛ و ۳ ارزش های معنوی و معنویت، به عنوان یکی از منابع مهم معنایابی، با افزایش پذیرش، آرامش روانی و تاب آوری، در کاهش اضطراب وجودی نقش برجسته ای دارد در مجموع، نتایج این مرور بر ضرورت توجه به مداخلات معنا محور و آموزش درمانگران برای تقویت معنا و امید در برنامه های بازتوانی تاکید می کند و پیشنهاد می دهد پژوهش های آینده با طرح های طولی و روش های ترکیبی، سازوکارهای دقیق این روابط را در جمعیت های مختلف بررسی کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�فیعی، دانیال،1404،نقش معنا و امید در زندگی در کاهش اضطراب مرگ در بیماران بهبودیافته از اعتیاد: مروری بر مطالعات کمی و کیفی،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران