چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف پیش بینی مشکلات بین فردی بر اساس واکنش پذیری هیجانی و حساسیت به طرد در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان انجام شد روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود که از میان آن ها ۲۲۵ نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه واکنش پذیری هیجانی ناک و همکاران ۲۰۰۸ ، پرسشنامه حساسیت به طرد داونی و فلدمن ۱۹۹۵ و پرسشنامه مشکلات بین فردی بارخام و همکاران ۱۹۹۶ بود داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه هم زمان تحلیل شدند نتایج نشان داد بین واکنش پذیری هیجانی و حساسیت به طرد با مشکلات بین فردی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد همچنین، هر دو متغیر پیش بین توانستند به طور معناداری تغییرات متغیر ملاک را تبیین کنند، به طوری که ۴۱ درصد از واریانس مشکلات بین فردی توسط این دو متغیر پیش بینی شد بر این اساس، دانشجویانی که واکنش پذیری هیجانی بالاتر و حساسیت بیشتری نسبت به طرد دارند، سطوح بالاتری از تعارض، اجتناب و دشواری در روابط اجتماعی را تجربه می کنند یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که آموزش مهارت های تنظیم هیجان، ذهن آگاهی و بازسازی شناختی می تواند نقش موثری در کاهش مشکلات بین فردی دانشجویان داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
مریم اسکندری
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ، گروه روانشناسی عمومی، واحد اصفهان خوراسگان ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
هانیه سادات سجادی
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ، گروه روانشناسی عمومی، واحد اصفهان خوراسگان ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
خاطره دانشگر
دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی ، گروه روانشناسی عمومی، واحد اصفهان خوراسگان ، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
شیوه ارجاع
�سکندری، مریم و سجادی، هانیه سادات و دانشگر، خاطره،1404،پیش بینی مشکلات بین فردی براساس واکنش پذیری هیجانی و حساسیت به طرد در دانشجویان،دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنفرانس بین المللی و سیزدهمین همایش ملی مدیریت، روان شناسی و علوم رفتاری25 اسفند 1404 · تهران