چکیده مقاله
ایمنی دریایی یکی از ارکان اساسی در پایداری و کارآمدی صنعت حمل ونقل دریایی به شمار می رود با وجود پیشرفت های قابل توجه در فناوری کشتی ها، سامانه های ناوبری و تجهیزات کنترلی، همچنان بخش قابل توجهی از سوانح دریایی ناشی از عوامل انسانی است بسیاری از پژوهش ها نشان داده اند که خطاهای انسانی، ضعف در تصمیم گیری، خستگی، ناکارآمدی ارتباطات، کمبود آموزش های کاربردی و ضعف فرهنگ ایمنی از مهم ترین زمینه های بروز حادثه در عملیات دریایی هستند از این رو، مدیریت منابع انسانی در صنعت دریانوردی نقشی بسیار فراتر از امور اداری و استخدامی دارد و به عنوان یک عامل راهبردی در حفظ ایمنی، کاهش ریسک و ارتقای عملکرد خدمه شناخته می شود این مقاله با هدف بررسی نقش مدیریت منابع انسانی در افزایش ایمنی دریایی، به تحلیل ارتباط میان رفتار خدمه، کیفیت آموزش، فرهنگ سازمانی، شرایط کاری، ساختار مدیریت و وقوع سوانح دریایی می پردازد در این راستا، مهم ترین مولفه های موثر بر ایمنی شامل آموزش های تخصصی، ارزیابی عملکرد، مدیریت خستگی، سلامت روانی، تقویت کار تیمی، بهبود ارتباطات و ایجاد نظام گزارش دهی ایمن مورد بررسی قرار گرفته اند همچنین با اشاره به برخی سوانح مشهور دریایی، نقش مستقیم یا غیرمستقیم عامل انسانی در بروز حوادث تبیین شده است یافته های این مقاله نشان می دهد که ارتقای کیفیت مدیریت منابع انسانی، از طریق انتخاب صحیح کارکنان، آموزش مستمر، نظارت حرفه ای، تقویت فرهنگ ایمنی و توجه به نیازهای روانی و جسمی خدمه، می تواند سهم بسزایی در کاهش سوانح دریایی داشته باشد در نهایت، مقاله حاضر پیشنهاد می کند که شرکت های کشتیرانی با اتخاذ رویکردی نظام مند و انسانی محور، مدیریت منابع انسانی را به یکی از ارکان اصلی سیاست های ایمنی خود تبدیل کنند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
اسلام دادخدائی
نویسنده مقاله
شیوه ارجاع
�ادخدائی، اسلام،1405،نقش مدیریت منابع انسانی در افزایش ایمنی دریایی،شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات شانزدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 تیر 1405 · تهران