روش تربیتی تشویق (تقویت مثبت) و اصول و بایسته های آن از منظر قرآن و روایات

چکیده مقاله

تشویق مفهوم عامی است که شامل هر نوع برانگیزاننده میشود البته غالب روانشناسان این کلمه را معادل تقویت مثبت گرفتهاند و در متون دینی، به همان معنای لغوی به شوق آوردن به کار رفته است و شامل هرگونه ایجاد رغبت و تمایل به انجام و یا عدم انجام کاری میشود همانگونه که مثلا هدیه دادن و آفرین گفتن تشویق است، وعده های شوق انگیز و تبشیر نیز تشویق محسوب میشوند تحقیق حاضر به صورت کتابخانه ای و روش توصیفی تحلیلی نگاشته شده است که در این نوشتار نیز برای رعایت اختصار، فقط به همین نوع تشویق پرداخته شده است مبنای انسانشناختی این روش، برطرف شدن نیازها و یا به تعبیری ارضاء غرایز است استفاده از این روش به دلیل تاثیر زیاد آن در شکل گیری رفتار بسیار گسترده میباشد و می توان از آیات قرآن کریم و روایات اصول و ضوابطی برای مطلوبیت آن را بدست آورد شاخصه هایی چون مشخص شدن رفتار پسندیده، رعایت فوریت در تشویق، تناسب تشویق و نیازهای افراد، مکرربودن، پرهیز از زیاده روی، غرور انگیز و ناحق نبودن آن

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زینب هاشمی

استادیار گروه علوم تربیتی، موسسه آموزش عالی شهیده بنت الهدی، جامعه المصطفی صلی الله علیه وآله وسلم

بتول سادات هاشمی

کارشناسی ارشد تفسر و علوم قرآن، مدرس مدرسه علمیه ایمانیه تاکستان، قزوین

هاشمی، زینب و هاشمی، بتول سادات،1402،روش تربیتی تشویق (تقویت مثبت) و اصول و بایسته های آن از منظر قرآن و روایات،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل