چکیده مقاله
این مقاله به بررسی سلوک عارفانه از دیدگاه بانو امین ، برای دستیابی به نقطه نظرهای ایشان در مورد مراحل و منازل سلوک و طی مقامات و منازل برای رسیدن به کمال ، هدف و غایت سلوک الی الله پرداخته است در نگارش و تدوین این پژوهش از روش کتابخانه ای استفاده شده است و با مطالعه دقیق منابع دست اول و بقیه کتب نوشته شده توسط شاگردان بانو انجام گرفته است سیده نصرت بیگم امین ، در آثار خویش و بطور خاص در کتاب سیرو سلوک و مخزن العرفان به تفسیر آیات قرآن کریم و به مبحث سلوک عارفانه پرداخته است از نگاه ایشان سالک برای رسیدن به حق تعالی طی طریق آغاز می کند، طریقی پر مخاطره که پیمودن آن جز به هدایت پیر و راهنما میسر نیست ایشان اولیاء و ائمه دین را بهترین و موثق ترین راهنما برای بشریت می دانندکه باید روش زندگی آنها را برای خود الگو قرار دهند تا بتوانند به سر منزل مقصود، که همان توحید و قرب الی الله است، برسند این سفر روحانی دارای مراحلی است که بانو امین آن را در چهارمرتبه بیان کرده است در خلال این اسفار چهارگانه سالک از مقام کثرت به مقام توحید رسیده و با فنای از خود به حق باقی می شود غایت این سلوک قرب الهی و رسیدن به مقام توحید است سالک در سفر آخر به مقام ولایت می رسد که مقدم بر نبوت و رسالت است وی به عنوان انسان کامل و خلیفه الهی مسئولیت هدایت و ارشاد خلق را به اذن خداوند برعهده دارد، در حالی که همه کردار و گفتار اوبه نیابت از حق است این مسئولیت پذیری در اجتماع وجه امتیاز سلوک عارفانه در اسلام شیعی است ؛سلوکی که ،زهد،خوف و رجا،خضوع و خشوع ، صبر،تزکیه نفس،اخلاق،تعقل و تفکر،ذکر و تقوا از لوازم این سفر روحانی برای رسیدن به قرب الهی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�صیرچی، اعظم،1402،سلوک عارفانه از دیدگاه بانو امین،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل