چکیده مقاله
هدف از مقاله پیش رو بررسی نقش ادبیات داستانی در تربیت کودکان می باشد بررسی ها نشان می دهند مهم ترین کارکرد این ادبیات، افزایش آگاهی و گ سترش جهان بینی کودک و نوجوان و گ سترش شناخت او درباره محیط اجتماعی و ضرورت های زندگی است در تمام قرن های گذشته ، داستان به عنوان وسیله ای برای ارضای نیازهای روحی روانی کودکان و حتی بزرگسالان به کار گرفته می شد داستان به کودک فرصت می دهد امیال و محتویات ناخودآگاه خود را تعبیر نموده و محیط زندگی خود را بشناسد داستان به خاطر اینکه عبارتهای خشک و بی روح کتابهای درسی را ندارد، بهتر و آسان تر میتواند اطلاعاتی را در اختیار کودکان قرار دهد و علاقه به یادگیری واقعی را در آنها به وجود آورد کودکان ابزاری اند که بین کودک و دانش و ارزشها میانجی گری می کننددا ستان برای کودک در حکم بخشی از واقعیت ا ست که می توان بر آن تکیه کرد و شاید برای همین است که درک صحیح آن و دوباره شنیدن آن بسیار مهم است بازگویی و بازسازی داستانها یکی از راهکارهای ا صلی در آموزش تفکر فلسفی ا ست و بخشی از چالش شناختی نه تنها از درک عنا صر دا ستانی بلکه از رابطه بین داستان و واقعیت حاصل می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ادقی نیا، علی و نوزاد، محمدعلی و رادمرد، زهرا،1402،بررسی نقش ادبیات داستانی در تربیت کودکان،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل