بررسی نقش و جایگاه اعتقاد به مهدویت در تحقق عدالت جهانی ؛ از منظر نهج البلاغه

چکیده مقاله

ایمان به مهدویت یا اعتقاد به ظهور منجی از جمله باورهای مشترک میان ادیان الهی و غیرالهی میباشد که در اسلام این باور از ریشه قرآنی برخوردار است و مسلمانان شیعه و سنی به آن اعتقاد دارند مهدویت به عنوان یک آموزه در بطن خود کارکرد سازنده ایی دارد و از طرفی یکی از اهداف اساسی در اسلام و آرمان اسلامی ، تشکیل »عدالت جهانی « است که بشر را حول محور عدالت به وحدت سوق می دهد، مهدویت با توجه به آنکه در بطن خود مولفه های چون تشکیل حکومت رهبری عدالت گرایی ، امنیت و را تداعی می کند، کارکرد وحدت گرایانه دارد و می تواند ایجاد و همبستگی انسانها را در پرتو خود هموار سازد از این رو این پژوهش که منابع آن براساس روش کتابخانه ای جمع آوری شده و تجزیه و تحلیل مطالب براساس روش توصیفی تحلیلی صورت پذیرفته است در پی پاسخ به این پرسش است که نقش اعتقاد به مهدویت در شکل گیری عدالت جهانی از منظر نهج البلاغه چیست ؟ براساس فرضیه این پژوهش ایمان به مهدویت و موعودگرایی از مشترکات ادیان است که در تحقق و شکل گیری عدالت جهان شمول نقش ایفا می کند حکومت مستضعفین با ایمان که پیوسته از سوی فراعنه زمان خود مورد تحقیر و استهزاء بودند، سرانجام پایان می یابد و با ظهور حکومت حق در تمام کره زمین عدالت و مساوات برپاخواهدشد، ظهور امام تحقق بخشیدن به آرمانها و ایده آل های متعالی تاریخی انسان است مدینه فاضله موعود اسلام در جامعه ای مبتنی بر قسط ، یعنی عالی ترین مرحله عدالت اجتماعی در گرو ظهور امام است عصر ظهور، عصر بی نیازی اقتصادی است و به واسطه عدالت فراگیری که در جامعه مستقر خواهد شد، ریشه فقر و فلاکت از زمین بر چیده شده و مواهب الهی به صورت عادلانه در میان تمامی انسان ها تقسیم می شود و مهدی عج مایه امنیت زمینیان است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

راضیه خنجری

سیدحشمت اله هاشمی اصل

سیدحشمت اله هاشمی اصل

راضیه خنجری

�نجری، راضیه و هاشمی اصل، سیدحشمت اله،1402،بررسی نقش و جایگاه اعتقاد به مهدویت در تحقق عدالت جهانی ؛ از منظر نهج البلاغه،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل