بررسی چگونگی ارتقای کیفی آموزش و پرورش دانش آموزان دیرآموز در دوره ابتدایی

چکیده مقاله

امروزه نظام تعلیم و تربیت هر جامعه زیربنای توسعه اجتماعی ، اقتصادی ، سیاسی و فرهنگی آن جامعه به شمار می رود نهاد آموزش و پرورش عهده دار ایجاد زمینه مناسب برای رشد و شکوفایی استعدادها و توانایی های همه افراد است از آنجا که آموزش در مقطع ابتدایی به دلیل پایه ای بودن مفاهیم آموزشی از اهمیت بالایی برخوردار است ، لذا نهادینه کردن مطالب آموزشی در همه دانش آموزان به نحو درست و با بازدهی بالا در این مقطع باید مورد توجه قرار گیرد پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان اثربخشی برنامه های آموزشی در مدارس و به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده است یافته های پژوهش حاکی از آن است که دانش آموز دیرآموز کسی است که توانایی یادگیری مهار تهای تحصیلی ضروری را دارد ولی میزان و عمق یادگیری وی نسبت به متوسط همسالانشان کمتر است معلمان می توانند از طریق شیوه های تدریس توسعه یافته و چندمنظوره، فرصت های حمایتی بیشتری را برای دانش آموزان دیرآموز فراهم کنند تا ظرفیت یادگیری آنها را بهبود بخشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

نرگس محمدی

دانشجوی دکتری مدرسی معارف رشته قرآن و متون ، دانشگاه قران و حدیث تهران

خجسته اسدی

کارشناسی سطح دو حوزوی

محمدی، نرگس و اسدی، خجسته،1402،بررسی چگونگی ارتقای کیفی آموزش و پرورش دانش آموزان دیرآموز در دوره ابتدایی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل