چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی »جایگاه آموزش و یادگیری در نظام تعلیم و تربیت و تمدن سازی « صورت گرفته است روش پژوهش حاضر از نوع کیفی بوده و نحوه گردآوری دادهها مبتنی بر شیوه کتابخانه ای و اسنادی می باشد دادههای گردآوری شده با روش توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته اند نتایج پژوهش نشان می دهد که پژوهش از اهداف مهم نظام جمهوری اسلامی ایران، زمینه سازی در راستای تحقق اهداف متعالی دین اسلام و فرهنگ اصیل ایرانی و تشکیل تمدن نوین اسلامی ایرانی است از اهم نهادهای اساسی و زمینه ساز در این مسیر، نظام آموزش و پرورش است در واقع می توان گفت که آموزش و یادگیری ، مهم ترین زیرساخت تمدن سازی ، پایداری و تعالی یک جامعه محسوب می شود جامعه با یادگیری ، روح تازه ای پیدا می کند و رشد و اعتلا می باید در حقیقت ، آموزش و پرورش با ید طوری باشد که که از درون آن انسانی توانمند، و کارساز خلق شود که معلمان عنصر اصلی این هدف هستند فرایند آموزش و پرورش به منزله ی عملی اجتماعی ، لاجرم در بستر فرهنگ جامعه و به پشتیبانی آن صورت می گیرد و از این رو انتقال فرهنگ و ارتقای آن از کارکردهای اصلی جر یان آموزش و پرورش به شمار می آی د؛ همچنین آشکار شد که از ظرفیت نیروهای نخبگانی در جهت تعمیق آرمانها و ارزشهای یک جامعه برای نقش آفر ینی در آموزش و پرورش نبا ید غافل شد و با وجود آنان با ید مانع از بی راهه رفتن در زمینه تحلیل نظری و ایجاد گفتمان مورد نظر در زمینه آموزش و پرورش مطلوب و مورد نظر شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پورحسن، احمد و حیدری، مرضیه و موسوی، سیده کوثر،1402،جایگاه آموزش و یادگیری در نظام تعلیم و تربیت و تمدن سازی،اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و فلسفه21 اردیبهشت 1402 · بابل