اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر افزایش مهارت های اجتماعی و کاهش انزوای اجتماعی در دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر

چکیده مقاله

هدف: پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر افزایش مهارت های اجتماعی و کاهش انزوای اجتماعی در دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر انجام شده است روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون – پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری در این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر دختر و پسر پایه های چهارم تا ششم ابتدایی شهر گرگان در سال تحصیلی ۱۴۰۴ ۱۴۰۳ بود تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان به صورت در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل به صورت تصادفی جایدهی شدند ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مهارت های اجتماعی ماتسون و مقیاس انزوای اجتماعی کودکان آشر و ویلر بود گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۴۵ دقیقه ای، تحت آموزشی مهارت های زندگی برگشته از بسته مهارت های ده گانه سازمان جهانی بهداشت قرار گرفته و در نهایت پس از انجام مداخله داده های گردآوری شده از راه آزمون تحلیل کوواریانس تجزیه و تحلیل آماری شدند یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که آموزش مهارت های زندگی به طور معناداری موجب افزایش مهارت های اجتماعی و کاهش انزوای اجتماعی در دانش آموزان گروه آزمایش شد نتیجه گیری: بنابراین نتیجه گیری می شود می توان از آموزش مهارت های زندگی به عنوان روشی موثر در بهبود سازگاری اجتماعی دانش آموزان کم توان ذهنی استفاده کرد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

زینب ملاح

کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرگز، بندرگز، ایران

هادی بیکی

کارشناسی آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه فرهنگیان شهید رجایی تهران، ایران

علی نجفیان

کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران

ملاح، زینب و بیکی، هادی و نجفیان، علی،1404،اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر افزایش مهارت های اجتماعی و کاهش انزوای اجتماعی در دانش آموزان کم توان ذهنی آموزش پذیر،بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی29 آبان 1404 · بابل