چکیده مقاله
در سال های اخیر، ادبیات «تاب آوری» از سطح فردی به سطح سازمانی و راهبردی گسترش یافته است و به یکی از محورهای اصلی مدیریت بحران ها چه در حوزه روانشناختی و چه حوزه ی سازمانی تبدیل شده است پژوهش حاضر با عنوان «تاب آوری روان شناختی و تاب آوری سازمانی: چارچوبی فرهنگی برای مدیریت استراتژیک بحران ها» تلاشی است برای تلفیق سه محور نظری روان شناختی، فرهنگی و مدیریتی سیاست گذاری در قالب مدل پیشنهادی CPRF Cultural–Psychological Resilience Framework در این چارچوب با استفاده از داده های تجربی و مرور منابع بین المللی به بررسی پیوند میان ابعاد شناختی هیجانی فردی، فرهنگ سازمانی تاب آور و تصمیم گیری راهبردی در هنگام بحران ها پرداخته است یافته های مطالعه بیان گر آن است که تاب آوری سازمانی فرایندی شامل چند سطح است که از منابع روانی فردی آغاز شده و از طریق فرهنگ اعتماد، آموزش و یادگیری جمعی درون سازمان به خروجی های راهبردی تبدیل می شود تحلیل پژوهش ها نشان داد که آموزش و آمادگی مدیریتی، اقدام سریع و ارتباطات شفاف مهم ترین پیش بینی های موفقیت سازمان ها در بحران ها هستند بر این اساس، مدل CPRF توضیح می دهد که فرهنگ سازمانی نقش حلقه ی واسطه ای میان تاب آوری روان شناختی کارکنان و عملکرد راهبردی مدیران و سیاست گذاران را دارد نتیجه ی نهایی پژوهش تاکید می کند که تاب آوری نه صرفا واکنشی منفی به بحران، بلکه یک «ظرفیت یادگیری استراتژیک» است که باید در سیاست گذاری آموزشی، فرهنگی و مدیریتی نهادهای عمومی نهادینه شود مدل تلفیقی CPRF به عنوان چارچوبی نظری کاربردی، توانایی سنجش شاخص تاب آوری سازمانی و طراحی برنامه های ملی برای ارتقای مدیریت بحران را در سازمان های مختلف و در سطوح متفاوت را دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
سعید غلامی
کارشناس ارشد مهندسی پدافند غیر عامل گرایش طراحی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، نویسنده مسئول ،
فاطمه اله قلی قصری
کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور تهران جنوب،
شیوه ارجاع
�لامی، سعید و اله قلی قصری، فاطمه،1404،تاب آوری روان شناختی و تاب آوری سازمانی: چارچوبی فرهنگی برای مدیریت استراتژیک بحران ها،بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی29 آبان 1404 · بابل