چکیده مقاله
پژوهش حاضر به بررسی تاثیر سبک های دلبستگی بر رفتارهای تعاملی زوجین و نقش میانجی کیفیت ارتباط در پایداری رابطه زناشویی می پردازد دلبستگی پیوند هیجانی نسبتا پایدار بین دو فرد است، به گونه ای که یکی از طرفین تلاش می کند نزدیکی یا مجاورت با چهره دلبستگی را حفظ کرده و به نحوی عمل کند که مطمین شود ارتباط ادامه می یابد سبک های دلبستگی یکی از عوامل موثر در تعاملات بین فردی است که در دوران کودکی شکل می گیرد و در سنین بعدی نیز ادامه می یابد که شامل سبک دوسوگرا و اجتنابی می باشد پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، در زمره ی پژوهش های توصیفی همبستگی قرار می گیرد باتوجه به نتایج حاصل شده از آزمون همبستگی جدول ۲ نشان می دهد که میان سبک های دلبستگی زوجین و کیفیت روابط آنها رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ بنابراین هرچه سبک های دلبستگی سازنده تری وجود داشته باشد کیفیت روابط افزایش پیدا می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
مریم فراتی
دانشجو دکتری تخصصی روان شناسی تربیتی، دانشگاه تهران
مائده هزارجریبی
دانشجو کارشناسی روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرستان سمنان
شیوه ارجاع
فراتی، مریم و هزارجریبی، مائده،1404،تاثیر سبک های دلبستگی بر رفتارهای تعاملی زوجین و نقش میانجی کیفیت ارتباط در پایداری رابطه زناشویی،بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی29 آبان 1404 · بابل