چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین روش تدریس یادگیری معکوس و یادگیری همکارانه با تاکید بر نقش میانجی تعامل اجتماعی در میان دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر ایلام بود این مطالعه به منظور پاسخ به نیازهای نظام آموزشی برای بهره گیری از روش های نوین تدریس در مناطق کمتر توسعه یافته انجام شد پژوهش از نوع کاربردی و توصیفی همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود جامعه آماری شامل ۴۵۰۰ دانش آموز دختر دوره متوسطه دوم شهر ایلام در سال تحصیلی ۱۴۰۳ بود که از این تعداد، ۳۵۱ نفر با استفاده از جدول مورگان و روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد یادگیری معکوس خزایی و همکاران، ۱۴۰۱ ، یادگیری همکارانه چو و همکاران، ۲۰۰۷ و تعامل اجتماعی هوانگ و چن، ۲۰۰۷ بودند که روایی و پایایی آن ها تایید شد نتایج تحلیل همبستگی نشان داد که بین یادگیری معکوس و یادگیری همکارانه r=۰ ۴۵,p
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رویشی، حدیث و صیدی، خمیس،1404،بررسی رابطه روش تدریس یادگیری معکوس و یادگیری همکارانه با نقش میانجی تعامل اجتماعی در دانش آموزان دختر دوره متوسطه شهر ایلام،بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هشتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی29 آبان 1404 · بابل