چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل «رابطه میان انعطاف پذیری شناختی و شفقت به خود با سازگاری در محل کار»در بین دانشجویان شاغل دانشگاه جامع علمی کاربردی انجام گرفت با توجه به اهمیت سازگاری شغلی در مدیریت نقش های دوگانه تحصیل و کار ، این پژوهش به دنبال تعیین سهم هر یک از متغیرهای شناختی و هیجانی مذکور در انطباق موفق کارکنان دانشجو بود این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی بود و از میان جامعه آماری ۶۰۰ نفری دانشجویان شاغل دانشگاه علمی کاربردی، یک نمونه ۳۰۰ نفری با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند داده ها با استفاده از سه پرسش نامه استاندارد انعطاف پذیری شناختی، شفقت به خود و سازگاری شغلی جمع آوری و با به کارگیری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه تحلیل گردید یافته ها نشان داد که انعطاف پذیری شناختی r=۰ ۵۸ و شفقت به خود r=۰ ۶۵ هر دو دارای رابطه مثبت و معناداری با سازگاری در محل کار هستند همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون تایید کرد که این دو متغیر روان شناختی در مجموع حدود ۴۹ درصد از واریانس سازگاری شغلی را تبیین می کنند و شفقت به خود قوی ترین پیش بین در این میان بود در نهایت، این پژوهش بر ضرورت گنجاندن برنامه های آموزشی مبتنی بر تقویت انعطاف پذیری فکری و مهارت های خودمهربانی در جهت ارتقای سازگاری موفق و سلامت روان دانشجویان شاغل تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نی پورگورکی، فریبا،1405،رابطه میان انعطاف پذیری شناختی و شفقت به خود با سازگاری در محل کار،بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی27 فروردین 1405 · بابل