چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی میزان آمادگی کارکنان پتروشیمی ایلام در مواجهه با شرایط اضطراری و شناسایی عوامل موثر بر آن بود این مطالعه به صورت میدانی و با استفاده از روش توصیفی پیمایشی انجام شد جامعه پژوهش شامل کارکنان واحدهای مختلف عملیاتی، آتش نشانی، HSE، نگهداشت، آزمایشگاه و بخشهای اداری مجتمع بود که نمونه ای ۲۲۰ نفری به روش طبقه ای نسبتی انتخاب شد ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه محقق ساخته آمادگی اضطراری، فرم مشاهده میدانی، مصاحبه نیمه ساختار یافته و بررسی اسناد و سوابق ایمنی مجتمع بود روایی ابزار با نظر متخصصان و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ تایید شد یافته ها نشان داد که سطح آمادگی کارکنان در مجموع در حد متوسط و نسبتا مطلوب قرار دارد اما میان ابعاد مختلف آمادگی تفاوت محسوسی دیده می شود بالاترین میانگین مربوط به دانش اضطراری و فرهنگ ایمنی و پایین ترین میانگین مربوط به تجربه شرکت در مانورهای واقعی بود نتایج مشاهده میدانی مانور نشان داد که هماهنگی بین واحدها و آشنایی کارکنان با وظایف اضطراری نیازمند تقویت است مقایسه واحدهای مختلف نشان داد واحد آتش نشانی و واحد HSE بالاترین آمادگی و واحدهای اداری و پشتیبانی کمترین آمادگی را دارند تحلیل رگرسیونی نشان داد که کیفیت آموزش، تجربه حضور در مانور، فرهنگ ایمنی، دسترسی به تجهیزات و حمایت مدیریتی عوامل اصلی موثر بر آمادگی اضطراری کارکنان هستند نتایج پژوهش بر ضرورت افزایش مانورهای واقعی، ارتقای آموزش های کاربردی، تقویت فرهنگ ایمنی، بهبود ارتباطات بین واحدی، اصلاح مسیرهای خروج و تجهیزات اضطراری و تقویت حمایت مدیریتی تاکید دارد این یافته ها می تواند مبنایی برای برنامه ریزی های جامع تر در جهت ارتقای ایمنی و کاهش خطرپذیری در مجتمع های مشابه باشد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
علیرضا صیدمحمدی
کارشناسی ارشد رشته ایمنی بهداشت و محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
سمیرا قیاسی
دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
شیوه ارجاع
�یدمحمدی، علیرضا و قیاسی، سمیرا،1404،بررسی میزان آمادگی کارکنان پتروشیمی ایلام در مواجهه با شرایط اضطراری و عوامل موثر بر آن یک مطالعه میدانی،اولین همایش ملی محیط زیست، کشاورزی هوشمند، امنیت غذایی،ورامین
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش ملی محیط زیست، کشاورزی هوشمند، امنیت غذایی28 آبان 1404 · ورامین