بررسی چگونگی کاهش اثرات آلودگی زیست محیطی ناشی از آب مصرفی در عملیات اطفاء حریق

چکیده مقاله

کامبیز حضوری فایرواتر یا رواناب اطفاء حریق پس از تماس با محصولات احتراق و مواد ذخیره شده معمولا حاوی طیفی از آلاینده های معدنی و آلی فلزات، PAHها، ترکیبات اکسیژن دار هالوژنه و در برخی سناریوها PFAS است که در صورت رهاسازی می تواند به هوا، آب و خاک آسیب بزند این مرور با گردآوری دستورالعمل های اجرایی و مقررات تازه پرونده های حادثه ای، تاریخی و پیشرفت های فناورانه در مهار و تصفیه یک سلسله مراتب کاهش خطر از پیشگیری تا تصفیه پسا حادثه پیشنهاد می کند یافته ها نشان می دهد ۱ برنامه ریزی برای ظرفیت مهار و جداسازی زهکش ها پیش از حادثه حیاتی است؛ ۲ گذار از فوم های حاوی PFAS به فوم های بدون فلوئور و مهار کامل رواناب فومی ریسک را به طور معنادار می کاهد؛ ۳ برای رواناب های مختلط زنجیره های تصفیه ماژولار ته نشینی، جداسازی روغن، آب، انعقاد، جذب کربنی، تعویض یونی، ممبران ها و یا تالاب های ساخته شده هیبریدی اثر بخش گزارش شده اند؛ و ۴ چارچوب های نمونه برداری و پایش ویژه PFAS برای مدیریت تطبیقی ضروری است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

کامبیز حضوری

دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین پیشوا

�ضوری، کامبیز،1404،بررسی چگونگی کاهش اثرات آلودگی زیست محیطی ناشی از آب مصرفی در عملیات اطفاء حریق،اولین همایش ملی محیط زیست، کشاورزی هوشمند، امنیت غذایی،ورامین

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی محیط زیست، کشاورزی هوشمند، امنیت غذایی28 آبان 1404 · ورامین