وقتی بازخورد، مسیر یادگیری را روشن می کند، خودتنظیمی در گفتمان ارزشیابی تکوینی

چکیده مقاله

در نظام های آموزشی نوین، تمرکز از سنجش کمی نتایج نهایی به سمت فرآیندهای کیفی و مستمر تغییر جهت داده است این پژوهش با هدف بررسی تاثیر بازخوردهای توصیفی و کیفی بر بهبود کیفیت فرآیند یاددهی یادگیری انجام شده است فرضیه اصلی مطالعه بر این اساس استوار بود که بازخوردهای کیفی دقیق، زمان بندی شده و متمرکز بر تلاش و راهبرد به جای هوش ذاتی ، موجب افزایش انگیزه درونی و توسعه مهارت های خودتنظیمی در فراگیران می شود روش پژوهش به صورت کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای تعاملات معلم و دانش آموز در محیط کلاس درس بوده است یافته ها نشان داد که وقتی بازخورد دارای ویژگی های شفافیت، عمل گرایی و هدایت کنندگی باشد، دانش آموزان قادر به شناسایی شکاف های شناختی خود شده و استراتژی های یادگیری موثرتری را اتخاذ می کنند همچنین، نتیجه گرفته شد که فرهنگ سازی مثبت پیرامون خطا به عنوان بخشی طبیعی از یادگیری، همراه با ارزیابی کیفی مستمر، فضای امن روانی لازم برای عمق بخشیدن به یادگیری را فراهم می آورد بنابراین، بازطراحی ابزارهای ارزشیابی بر پایه معیارهای کیفی، کلید اصلی ارتقای پایداری یادگیری است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمداسماعیل نیکفر

دانش آموخته دکتری ریاضیات، دکترای تخصصی ریاضی محض، دبیر ریاضی، آموزش وپرورش منطقه ۴، تهران، ایران

سیده مهدیه آل یسین

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

طیبه رضایی کوچی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

زینب گشولی

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

سید یوسف حسینی فرد

نیروی شاغل در آموزش و پرورش

�ل یسین، سیده مهدیه و رضایی کوچی، طیبه و گشولی، زینب و حسینی فرد، سید یوسف،1405،وقتی بازخورد، مسیر یادگیری را روشن می کند، خودتنظیمی در گفتمان ارزشیابی تکوینی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر