چکیده مقاله
نظام ارزشیابی در درس تربیت بدنی همواره میان دو رویکرد نمره گرایی سنتی و سنجش کیفی مهارت محور در نوسان بوده است پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی روش های فعلی نمره دهی و بررسی راهکارهای مدیریتی جهت گذار به ارزشیابی توصیفی مهارتی انجام شده است بررسی ها نشان می دهد که در بسیاری از محیط های آموزشی، نمره ورزش بیش از آنکه بازتاب دهنده توانمندی های حرکتی و پیشرفت جسمانی دانش آموز باشد، تحت شعاع فاکتورهای جانبی نظیر انضباط، حضور و غیاب و ملاحظات معدل قرار گرفته است که این امر منجر به کاهش انگیزه دانش آموزان برای یادگیری مهارت های جدید و افت جایگاه تخصصی درس تربیت بدنی می گردد در این مقاله که با روش توصیفی تحلیلی نگاشته شده، ضمن شناسایی موانع مدیریتی همچون تراکم بالای کلاس ها و محدودیت زمانی، بر نقش ابزارهای سنجش نوین مانند چک لیست های مشاهده ای و کارنامه های مهارتی تاکید شده است یافته ها حاکی از آن است که تغییر رویکرد از نمره دهی کمی به سمت ارزشیابی فرآیندمحور، نه تنها باعث برقراری عدالت آموزشی بر اساس پیشرفت های فردی می شود، بلکه سواد بدنی دانش آموزان را ارتقا داده و نگرش مدیران و والدین را نسبت به ماهیت علمی این درس تغییر می دهد در نهایت، پیشنهاد می گردد با طراحی سازوکارهای ثبت عملکرد سریع، بستر اجرایی برای ارزشیابی های کیفی در مدارس فراهم شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
میرمرادزهی، افسانه و جمشیدزهی، پری و میرکازهی ریگی، محمداسلام و زرک زهی، عبدالنبی،1404،آسیب شناسی نظام ارزشیابی درس تربیت بدنی: از نمره گرایی سنتی تا سنجش توصیفی مهارت محور،سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین همایش بین المللی فناوری های هوشمند در عرصه علوم تربیتی، روانشناسی، مشاوره ، فلسفه28 مهر 1404