رتبه بندی انواع توانمندسازی در مدیریت استعداد سرمایه انسانی در سازمان های بزرگ مقیاس

چکیده مقاله

هدف: این پژوهش با هدف اولویت بندی ابعاد توانمندسازی ساختاری، روان شناختی، دانشی، فناورانه و اجتماعی استعدادها و بررسی نقش آن ها در سازمان های بزرگ انجام شد تا مسیر توسعه سرمایه انسانی بهینه شود روش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی اکتشافی می باشد جامعه آماری پژوهش، متشکل از خبرگان حوزه مدیریت و توسعه سرمایه انسانی بود که معیار انتخاب خبرگان، داشتن تجربه مدیریتی، علمی و پژوهشی و حضور در حوزه های اجرایی مدیریت بود که با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی توسط ۱۴ صاحب نظر حیطه مدیریت انجام شد که ابزار این پژوهش مصاحبه نیمه ساختار یافته بود یافته ها: بر اساس دیدگاه صاحب نظران مدیریت، نتایج نشان داد که توانمندسازی ساختاری بیشترین اهمیت را در توسعه استعدادها دارد ۷۱/۴٪ و پس از آن توانمندسازی روان شناختی با سهم ۵۷/۱٪ قرار دارد پس از آن ابعاد دانشی ۵۰/۰% ، فناورانه ۴۲/۹% و اجتماعی ۳۵/۷% را به خود اختصاص دادند نتیجه گیری: این پژوهش نشان می دهد که به کارگیری یک مدل توانمندسازی چندبعدی همراه با مدیریت استعداد، می تواند مسیر توسعه سرمایه انسانی در سازمان های بزرگ را بهینه کند و موجب ارتقا و رشد همه جانبه سازمان گردد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

حلیمه نوری

دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

محمود قربانی

دانشیار، گروه مدیریت دولتی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

نوری، حلیمه و قربانی، محمود،1404،رتبه بندی انواع توانمندسازی در مدیریت استعداد سرمایه انسانی در سازمان های بزرگ مقیاس،اولین کنفرانس ملی چالش های مدیریت سرمایه انسانی در سازمان های بزرگ مقیاس،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس ملی چالش های مدیریت سرمایه انسانی در سازمان های بزرگ مقیاس23 مهر 1404 · مشهد