چکیده مقاله
یادگیری مشارکتی Cooperative Learning به عنوان یکی از رویکردهای نوین و دانش آموزمحور، در دهه های اخیر جایگاه ویژه ای در نظام های آموزشی جهان یافته است این رویکرد با تاکید بر تعامل اجتماعی، مسئولیت پذیری فردی، وابستگی متقابل مثبت و مشارکت فعال فراگیران، زمینه را برای یادگیری عمیق، پایدار و معنادار فراهم می کند در آموزش دینی و قرآن دوره ابتدایی نیز، که هدف آن صرفا انتقال اطلاعات نیست، بلکه پرورش باورهای دینی، ارزش های اخلاقی، مهارت های اجتماعی و انس پایدار با قرآن کریم است، بهره گیری از روش های فعال تدریس ضرورتی انکارناپذیر محسوب می شود پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش یادگیری مشارکتی در تعمیق مفاهیم دینی و قرآنی در دانش آموزان دوره ابتدایی، بر پایه مطالعات کتابخانه ای و روش توصیفی تحلیلی انجام شده است در این پژوهش، ضمن تبیین مبانی نظری یادگیری مشارکتی، ارتباط آن با نظریه های سازنده گرایی، یادگیری اجتماعی و یادگیری معنادار بررسی شده و ظرفیت های این رویکرد در آموزش مفاهیم اعتقادی، اخلاقی و قرآنی تحلیل گردیده است یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری راهبردهای یادگیری مشارکتی موجب افزایش درک مفهومی، ارتقای تفکر انتقادی، تقویت مهارت های ارتباطی، افزایش انگیزش یادگیری، رشد مسئولیت پذیری، بهبود نگرش نسبت به درس قرآن و تثبیت ارزش های دینی در دانش آموزان می شود همچنین این روش فرصت مناسبی برای تمرین عملی آموزه های اسلامی نظیر تعاون، احترام متقابل، همدلی، مشورت و مسئولیت اجتماعی فراهم می آورد نتایج پژوهش حاکی از آن است که یادگیری مشارکتی می تواند به عنوان یکی از اثربخش ترین راهبردهای آموزشی در ارتقای کیفیت آموزش دینی و قرآن در مدارس ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد و زمینه تحقق اهداف تربیت اسلامی در سند تحول بنیادین آموزش وپرورش را بیش از پیش فراهم سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ویسی، عادل،1405،نقش یادگیری مشارکتی در تعمیق مفاهیم دینی و قرآنی در دانش آموزان دوره ابتدایی،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر